Sahibimiz ve Dostumuz olan Yüce Rabbimiz, ALLAH C.C HAZRETLERİNİN, YÜCE HİTABLARININ BULUNDUĞU KUTSAL KİTABIMIZ QUR’AN-I KERİM’DEN, <ALLAH’IMIZIN DİNİNİN ÖZGÜN İSİMLERİNE BİR BAKIŞ!>… Görüleceği üzere kitabın tamamına iman ölçeğinden hareketle, bu Yüce Dinimiz hangi esmalarla zikr edilmekte ve bizler de buna ne şekilde muttali olabilmekteyiz. Körler takımının fili anlatması bahsine uyar şekilde, bu esmalar nasıl da başka mecralara kaydırılır, bunu hangi hasta mahfiller başkaca hesaplarına alet ederler! Bunları inşaAllah hep birlikte görmüş bulunacağız.

ALLAH C.C, DOSTLARINA EL AZİZ OLUP!.. ŞEYTAN VE HİZB’İNE DE EL MUZİLL OLANDIR!..

ALLAH’IMIZIN DİNİ [YASASIDIR] [2/193, 3/83, 8/39, 16/52, 24/2, 110/2]

İSLÂM[TESLİM, SELAM, BARIŞ, AHSEN] DİNİ [3/19, 3/85, 4/125, 5/3, 61/7]

KAYYİM [DEĞİŞMEZ, OPTİMUM ÇÖZÜMCÜ, ADİL] DİN [9/36, 12/40, 30/30,43, 98/5]

KIYAMDA[DİPDİRİ&AYAKTA] DİN [6/161]

HANİF [TEVHİD, FITRÎ, MUVAHHİD] DİN [10/105, 30/30]

HAKK [GERÇEK, DOĞRU, HUKUK] DİN [9/29, 9/33, 48/28, 61/9]

HALİS [ASIL, KATKISIZ, ORİJİNAL] DİN [39/3]

Din, Allah’ın oluncaya kadar! Mücahede devam edecektir. Mücahedede sözün ve aklî ikna’nın mümkününün kalmadığı, karşı gücün de din konusunda yahutta haksızlıkla bize saldırdığı durumlarda ise aynen onlarınki gibi karşılık vermek şartı ile mücahede yapılacaktır. Ve zulüm yapanlara gereken cezası verilecektir.

Daima barış çizgisi savunulup, asla savaşı baş tercih yapma gibi eylemlere başvurulmayacaktır. Onlarla en güzel şekilde mücadele yapılacaktır. Kelime ve diyaloglarda da daima en güzel hitap ve dostluk-içtenlik mutlaka gösterilecektir. İnsanlar bilmediği şeylere daima saldırgan ve önyargılı olmayı tercih etmekte olduklarından, bizlere düşen de Allah için özü sözü bir olmak ve tebliğlerimizde daima tatlı hitap ile ve ikna-akıl yolunu tercih etmemiz gerekmektedir.

İnsan bilmediğine inanmaz! İnandığını da bilir-bilmelidir! Ve inanıp bildiği dinini de en güzel şekilde yaşayarak, hem yaşantısında üsve-i hasene(güzel örnek) hem de sözünde en güzel olanından başkasını asla tercih etmemelidir. İslâm Dininin bu kadar gelişip büyümesinde, Resulullah Efendimizin o güzel ahlâk’ının bereketi olduğunu düşünmekteyiz. Resulullah, Allah’ın yasasından asla taviz vermemiştir(SvS).

Allah’ın Dininden başka din aramak? Bu hitabın muhataplarına günümüzden şu şekilde hitap etmeyi diliyoruz! Kur’an’da anlatılan dine inanmayanlar veya buna inanmakla birlikte! Başka kaynakları da bu inandığı dininine karıştırıp, barıştırma eylemini tercih edenler!

Kıymetli dostlarım, Allah C.C hazretleridir bu dinin sahibi ve bizlere dikte edici olan! Bizlere kendi cinsimizden elçilerin gelmesi sünnetullah gereğidir. Hangi cins bir yaratımın örneği olsa idik, o şekilde yine bizden olan birileri geleceklerdi, Allah’ımızın bizlere elçileri olarak. Elçi ise Allah’dan bizlere mesajı getirendir! Yani öyle kendi başına bir şeyler tercih edecek, sonra da bunu bizlere din diye dikte edecek! Asla böyle bir şey olamaz ve bunun örneği de görülmüş bir şey değildir. Böylesi bir zannı olan varsa! Derhal tevbe etmelidir! Resulullah Efendimize de bir özür borçlu olduğunu iyice bilmelidir.

Çareyi Allah’da arayan! Allah’ımızın kullarıdır! O’nun kutlu elçisinin bizlere getirmiş olduğu mucize de işte bu elimizde bulunan kutsal Qur’an’dır. Ve o kitapta din konusunda bizlere ne gerekiyorsa tamamı eksiksiz olarak verilmiştir. Qur’an’ı tekzip edercesine! Şu nasıl ve nerede? Al işte şunlar kitapta yok! gibi şeytani tesellilerle, kendine bir yol açmak isteyen akılsız ve zavallılara ise acımaktan, dua etmekten başka elimizden bir şey maalesef gelememektedir.

Allah C.C, kimlerin hidayete en uygun olacağını takdir edendir, bizlerin bu konuda elimizde dua etmekten başka bir şey olamamaktadır. Ve üstelik, Allah’a haksız iftira yapanlara da dua etmemiz yasaklanmış bulunmaktadır. Haksız iftira yapmanın en genel tanımına, müşrikler dahil olmaktadırlar. Şirke girmekten Allah’ımıza sığınıyoruz inşaAllah.

Göklerde ve yerlerde olanların tümü onundur ve onu daima zikr etmektedirler! Elbette ki din de onundur! İstikbalde görülecektir ki, bütün dinler yer ile yeksan olmuşlar! İslâm yani Ahsen Din ise dimdik ayakta ve muzaffer olarak; mü’min sinelerde, afakta ve enfusta her şey, ayetlere gönülden boyun eğmiş bulunur vaziyette, Allah’ın Yasasına “baş üstüne” diyeceklerdir. Gerçek mutluluk da böylece iqame olunmuş olmakla, Allah’dan başka ittiqa edilen de artık kalmamıştır!

Bu arada söylemeden geçemeyeceğiz! günümüzdeki tasavvuf biçarelerine de bir çift sözümüz olacaktır. Rabıta adı altında nasıl da şirke girip, o aracılara ibadet ettiğinizi bir bilse idiniz! Asla kenarından ve kıyısından geçemezdiniz bu şeytanî hiziblerin! Hele bir de? Aman efendileri görürmüş! Ölünün yıkayıcıya teslim olması gibi teslim olmanızı da istemezler mi! bu şeytanî hizibler? Allah’dan ittiqa eder gibi, bir de onlardan ittiqa edersiniz öyle mi? güya onlar Allah’a yaklaştırıp! götürüyorlardı değil mi? Şeyhini gözünden ve gönlünden ayırmayacaksın değil mi? Hem Allah’ı zikr edip! Zikr ederken de gözünden ve gönlünden ayırmamanı istedikleri şeyhin olacak! (Haşa! Allah’ımızı tenzih ederiz) onların zannındaki ilahları saf yaa! Güya şeyhin kisvesine girersen! Onu da tavlamış olabileceksin! Şu komediye bakın dostlar Allah aşkına!….

Burada şeytanın kafasını nasıl da sokmaya çalıştığını artık, İYİCE GÖREBİLİYOR MUYUZ? Ayetler ne demektedir? Bir de ona bakalım inşaAllah. İnsanların ekser ezici bir çoğunluğunun; şirk koşmaksızın Allah’a iman etmedikleri, zannın-hayalin-boş sözün peşinde oldukları, Allah’a iman eder olmadıkları! bilgilerini ayetlerden açıkca görmekte ve okumaktayız maalesef! Böylesi bir aqıbetten Rabbimiz Sahibimize sığınıyoruz, O’dur tek sığınağımız ve limanımız! Allah’ımız bizi bize bırakma!..Amin.

Allah katında din İslâm’dır! Bu, ilk insandan beridir bizlere tebliğ olunan Allah’ımızın Dinidir. Kitab Ehli olanlar; Amenular, Yahudiler, Sabiiler ve Hristiyanlar için Allah’ın varlığına ve bir(-1-)’liğine, ahıret gününe iman edenlerine, Salih eylemlerde bulunanlarına korku olmayacağı ve mahzun da olmayacakları kitabımızda buyurulmaktadır. Bu bilgiler Resululah Efendimizden önceki zaman dilimleri için geçerli bir bilgi olarak bizlere verilmektedir. Resulullah geldikten sonra, bunlara daha önceden verilmiş olan ahid gereği direkt ve tereddütsüz olarak gelen elçiye ittiba etmeleri gerekmektedir.

Zira, Allah C.C Hazretleri bu konuda ümmetlerini uyarmaları-bilgilendirmeleri ve yardım etmeleri için bütün elçi(nebi)lerden ahid almıştır. Eğer Allah’ı(C.C) seviyorlarsa! Hemen Muhammed SvS’a ittiba etmelerini, bu sayede Allah’ın da onları seveceğini ve bağışlayacağını, zira bildikleri üzere, Allah C.C Hazretlerinin El Gafûr ve Er Rahîym olduğu!.. hususu ile onlara hitab olunmaktadır.

Kim İslâm’dan başka bir din ararsa asla ondan kabul edilmez. O, ahirette de kayba uğrayanlardandır.
Kim İslâm’dan başka bir din ararsa asla ondan kabul edilmez. O, ahirette de kayba uğrayanlardandır.
Kim İslâm’dan başka bir din ararsa asla ondan kabul edilmez. O, ahirette de kayba uğrayanlardandır.

“Ve din itibariyle daha güzel kimdir o kimseden ki, muhsin olduğu halde vechini Allah Teâlâ’ya teslim etmiş! ve Hanîf olarak İbrahim’in milletine tâbi olmuştur. Allah Teâlâ da İbrahim’i bir dost edinmiştir”.

En güzel dinli olan(Ahsen-ü Din) kişiyi açıklamakla; Resulullah’dan öncesi kitab ehlinin hepsi Hz İbrahimi kendilerinden gösterme gayreti içerisinde idiler ve hususta tam bir çekişme içerisinde bulunmaktadırlar. Kimi Yahudi olduğundan, kimi de hıristiyan olduğundan bahisle bir iddia peşindedirler.

Ama, Allah C.C! bunların hiçbirisinin doğru olmadığını, dolayısıyla İbrahim SvS’ın ne Yahudi, ne de hıristiyan olmadığını ve onun asla müşriklerden olmadığı hususunu ayetlerle bildirmek sureti ile tümüne tokadı yapıştırmış ve gerçekten İbrahim SvS’ın yolunda olanın: “Şüphe yok ki, İbrahim’e nâsın en yakını, O’na tâbi olmuş olanlardır. Ve şu Peygamberdir ve imân eden kimselerdir. Allah Teâlâ ise mü’minlerin velîsidir” şeklinde, buyurulmakla: onların, Hz İbrahime ittiba edenlerden sayılmadığı! İttiba edenlerden sayılanların ise işte şu nebi: Hz Muhammed SvS ve amenuların olduğu, yani mü’minlerin olduğu Allah’ın da gerçekten mü’minlerin dostu olduğu vurgulanmıştır.

Haniflik ve Millet-i İbrahim terimleri ise Hz İbrahimden kaynaklı bir takım hususiyetlere işaret etmektedir. Hanif terimi: Alışılmış ve gelenekten gelen bir takım atasal inanç sistemlerine karşı akıl ve ilim yolu ile eleştirel bakma eylemi olup, direkt fıtratından kaynaklanan temizlik ve akıl yolu ile Allahı bulma, onun birliğinin şuuruna varmak ve ona teslim olma keyfiyetidir. Haniflik, alışılmış herkesin inandığı yargılanmadan uzak, orthodox inanç ve söylemlerin aksine, hakk adına qıyam ederek hakkı haykırma şeklidir ve diğer şekli ile protest bir söyleme sahip olunma ifadesidir. Bunlara çocuk yaşlarda şahid olan Hz İbrahime, biz evladlarından salât ve selâm olsun, inşaAllah…

Hanif olan; doğrucu ve içten samimi olandır, yalnızca hakka boyun eğendir, gerçekten ve mutmain olarak iman edendir, dini Allah’a has kılandır, muvahhiddir! Allah adına gözü kapalı ateşe atlayandır, yufka yüreklidir! Allah’a öylesine bağlıdır ki, bu bağlılıkları Allah C.C tarafından dostlukla karşılığını bulmuştur. Hz İbrahim öyle ki tek başına bir ümmet olma bahasına Allah’ımızı tercih eden bir başarımın sahibidir. Ve Allah C.C de onu yani Hz İbrahimi dost edinmiştir.

Yani, İbrahimî olma güzeldir ve övülendir! Ama İbrahimci geçinip de Hz Muhammedi basit kafalıya indirgemek, hanifliği anlamamakla itham etmek, yahutta hanifliğin ona unutturulduğu gibi bir hezeyanı ileri sürerek! Allah’dan kendilerine bir açık çek aparmak isteyen bazı zeki geçinenlere de, ne söz yakışır? Onu da sizlerin takdirlerine bırakıyoruz!

Millet-i İbrahim terimi için en uygun tanım: Hz İbrahim’in inanç sisteminin kast edilmiş olmasıdır. Çoğu açıklamalarda, örneğin; “İbrahim’in Dini” olarak verildiği gibi! Bu doğru olan bir tanımdır diyebiliriz. İbrahim Milleti tabirinden kasdın, Hz İbrahim’in tebliğ etmiş olduğu inanç sisteminin dışından, başkaca bir “Ulus yaratma” projesi olarak algılanması yanlıştır! Bütün elçilerdeki durum ne ise aynısı da Hz İbrahimde geçerlidir. Başka tür yorumlar Hz İbrahime haksızlık olup, onu bir damızlık seviyesine indirgemekten başka bir tercih şekli olamayacaktır! Bu ister soyut olsun isterse de somut bazlı olsun, durum aynen bu noktada gözükecektir.

Elçileri yüceltmek(idol) bizlere düşmez! Onların notunu bizzat Allah C.C Hazretleri vermektedir! Esas yüceltilmesi gereken Hz İbrahim babamızın yaptığı gibi! sadece ve sadece Allah C.C Hazretleridir!..

Görünen o ki, putlar kıran İbrahim SvS’dan! şu zamanda, debelenen bir şeytanî hizib! Ağababaları olan iblis-i lâin tarafından intikam almak bahanesi ile yönlendirilip kullanılmaktadır. Ne imiş haniflik apayrı bir din imiş! Sen kitabın tamamına imandan habersiz ve nasibsiz isen, millet ne yapsın senin elinden ve fitnelerinden? Derhal tevbe edip gerçekten İbrahimî olmak istiyorsanız! 3/68’i dikkatlice analiz etmenizi tavsiye ediyoruz… Sen kimsin de Allah’ın tamam dediğine! Hayır tamam değil cüretini gösterebiliyorsun? Çıkar şu zûnnar’ını da millete bir hayrın olsun! Ve Resulullah’a da gerçekten ittiba etmenin ne olduğu daha iyi anlaşılmış olunsun inşaAllah!..

“Bugün sizin hesabınıza dininizi bütünledim. Size yönelik nimetimi tamama erdirdim ve sizin için din olarak İslâm’ı beğendim”.

“İslama çağrılırken Allah’a karşı yalan uydurandan daha zalim kimdir? Allah zalimler topluluğunu doğru yola iletmez”.

“De ki: «Rabbim gerçekten beni dosdoğru bir yola İLETTİ! dimdik duran bir dine, İbrahim’in hanif (muvahhid) dinine(millet’ine)… O müşriklerden değildi.»

“O halde (Ey Peygamber ve Peygamber’e uyanlar) yüzünü samimiyetle ve tamamen bu Hanif Dine çevir, Allah’ın fıtratına çevir ki O insanları bu fıtrat üzerine yaratmıştır. Allah’ın yaratması değiştirilemez. İşte doğru din (Qayyim) fakat insanların çoğu(ekseri) bilmezler”.

“Halbuki onlar ancak şununla emr olunmuşlardı: hak perest müvahhid (hanîfler) olarak dîni Allah için halis kılarak yalnız Allaha ibadet etsinler ve namazı dürüst kılsınlar ve zekâtı versinler, ve odur «dîni qayyime»”.

“Dinini bütün dinlere(din-i küllî) üstün kılmak için; Resulünü(Muhammed SvS) hidayet ve hak din ile gönderen O’dur. İsterse müşrikler hoşlanmasınlar”.

“İyi bil ki; Halis Din, Allah’ındır. O’ndan başka veliler(!) edinenler; onlara, sırf bizi Allah’a yaklaştırsınlar(!) diye ibadet ediyoruz, derler. Doğrusu Allah, ihtilafa düştükleri şeylerde, aralarında hüküm verecektir. Muhakkak ki Allah; yalancı(!) ve kafir(!) olan kimseyi hidayete eriştirmez”.

Tamamından da görüleceği üzere hep anlatılanlar İslam Dinidir. Allah C.C Hazretleri buyuruyor ki: Sen onları bana bırak! Yani onlar senin hakkında ne uydururlarsa uydursunlar, ben bizzat onların cezasını vereceğim. Sen sana vahy olunan gerçek dine bak! Onların topu hiçbir şey üzerinde değillerdir! Senin yolundur ki en doğru yol o’dur! Sana vahy olunan bu din, en başından beri vahy eder olduğumuz dinden başkası değildir!..

Allah’ımızın Dini olan İslam Dininin, değişik isimler adı altında bizzat kitabımızda geçmekte olduğunu açıklamakla; Yukarıda saydığımız şekillerde olan bütün tanımların hepsi, Resulullah Efendimizin tebliğ etmiş olduğu dinimizi açıklayan tanımlardır. Allah’ın Dini(yasasıdır), Ahsen Din’dir, İslam Dini’dir, Qayyim Din’dir, Hanif Din’dir, Haqq Din’dir, Halis Din’dir, Qıyamda Din’dir! Velhasıl İSLÂM DİNİ’DİR!.. Velhasıl İSLÂM DİNİ’DİR!.. Velhasıl İSLÂM DİNİ’DİR!.. Velhasıl İSLÂM DİNİ’DİR!.. Velhasıl İSLÂM DİNİ’DİR!..

RAHMÂN, RAHÎM ALLAH ADINA.

1.     Rahmân Rahîm Allah adına…

2–4. Hamd/övgü, âlemlerin Rabbi, Rahmân, Rahîm, Dîn Günü’nün sahibi Allah’adır.

5.     Yalnız sana ibadet ederiz ve yalnız senden yardım isteriz.

6,7.  Bizi, üzerlerine gazap dökülmüşlerin ve şaşkınlığa saplanmışların yolunun dışındaki, kendilerine nimet verdiklerinin yolu olan dosdoğru yola ilet! Fatiha suresi/1-7. ayetler.

Hamd, nimetleri, ikramları ve iyilikleri sonsuz olan Yüce Rabbimize dir. yanlız ona kulluk eder, yanlız ondan isteriz. Allah’a ibadetin boyutlarını şu tutum ve davranışlar oluşturur:

• Yalnızca O’ndan yardım istemek,
• Korkmak,
• Ondan başkasını veli edinmemek,
• Başka koruyucu, kollayıcı kabul etmemek.

Ve yalnızca O’na

• Dayanmak,
• Güvenmek,
• Sığınmak.

İbadetin sadece Allah’a yapılması gerektiği Kur’ân’da tekrar tekrar vurgulanmış, peygamber bile olsa Allah’tan başkasına yapılacak ibadetin şirk olacağı belirtilmiştir.

O, (Allah) bizim mevlamızdır, bizler ancak O’nun emri ve kudreti altındayız. varlıkların yegane sahibi, yarattığı üzerinde kendi istek ve ilmine uygun tasarruflarda bulunan.

O, (allah) kendisine itaat edilerek kendisine boyun eğilinen, emirlerine uyulup yasaklarından uzak durulacak yegâne efendimizdir.

O, (Allah) her şeyi düzelten, sivrilikleri tesviye eden, varlıkları hâlden hâle geçirerek düzenleyen, arıtıp saflaştıran, yetiştirip olgunlaştıran, ıslah ve terbiye edendir.

O, (Allah) Bizleri terbiye edip eğiten, yarattıklarını belirli bir programa uygun olarak bir takım hedeflere götüren, tekâmülü programlayıp yöneten” dir.

O, (Allah) ER-RAHMÂN, ER-RAHÎM dir…

Allah’ın yolu, Hak yol, Allah’ın kitabı, İslâm dinî, İslâm milleti” dir. “Dosdoğru Yol”un en güzel tanımı Fatiha Sûrede yapılmıştır: “Üzerlerine gazap dökülmüşlerin ve şaşkınlığa saplanmışların yolunun dışındaki, kendilerine nimet verdiklerinin yolu olan dosdoğru giden yol.

Selam olsun, hakka tabi olan kullara.

Evvab İnsan.

“BÜYÜK AÇILMA”NIN SAFHALARI

… / / / / | | | | | | |
////// ———> | | ———–> | | ——–> | | | | | | |
\ \ \ \ | | | | | | |

1 BAŞLANGIÇ
1.1 Semavat ve arz (madde) küçük bir hacımda sıkıştırılmış, bitişik bir halde (= kaneta ratkan) 21/30
1.2 Sema ve arz plazma halinde (= fe hiye duhanun) 41/11
1.3 Semavat ve arz bir çekirdek veya çiçek tomurcuğu halinde

2 AÇILMA
2.1 Semavat ve arz, çatlatılarak açılıyor (= fatır-u’s- semavat) 6/14, 12/101, 14/10, 21/56, 35/1, 39/46, 42/11
2.2 Semanın bir boyutu çok kısa (çiçek yaprağı veya kitap sayfası gibi)
2.3 Sema (kalınlığı) yükseltiliyor ve mizan (simetri) vaz ediliyor (= ve’s-semai rafe’aha ve vada’al mizan) 55/7
2.4 Semanın kalınlığı (bir boyutu) yükseltiliyor ve böylece düzenleniyor (=rafe’a semkeha fe sevvaha) 79/28
2.5 Sema ve arz (madde) ayrılıyor (= fetakna huma) 21/30
2.6 Açılan sema içindeki enerji, maddeye dönüşüyor
2.7 Sema, ışıksız (opak) bir plazma halinden ışıma (radyasyon) safhasına geçiriliyor (= a’taşa leyleha ve ahraca duhaha) 79/29, (= haleka’s-semavati vel arda ve ce’ale’z-zulumati ve’n-nuur) 6/1
2.8 Böylece açılan sema yedi tabaka olarak kaza ediliyor (= fe kadahunne seb’a semavat) 41/12
2.9 Her bir semada emri vahyediliyor (=ve evha fi külli semai’n emreha) 41/12

3 TABAKALAŞMA
3.1 Sema, yedi sema (= seb’a semavat) halinde ortaya çıkıyor 65/12
3.2 Gravitasyon ortaya çıkıyor
3.3 EM kuvvet ortaya çıkıyor
3.4 Maddenin zerrecikleri (e-parçacıklar ve atomlar) teşekkül ediyor.
3.5 Bükülme etkisiyle madde zerrecikleri bir arada toplanıyor
3.6 Yıldızlar ve galaksiler oluşuyor
3.7 Nükleosentezler başlıyor
3.8 Dev yıldızlarda ağır atomlar sentezleniyor
3.9 Dev yıldız (süpernova) patlamalarından gezegenler oluşuyor
3.10 Dünya (yer küre) ortaya çıkıyor
3.11 Dünyada atomlardan moleküller, makro moleküller,…, oluşuyor
3.12 Tek ve çok hücreli canlılar ortaya çıkıyor
3.13 Maddenin 7 tabakalı yapısı tamamlanmış oluyor
Kıyamet

Büyük kapanış / toplanma da “saatin emri” ile başlıyor.

“BÜYÜK TOPLANMA”NIN SAFHALARI

1 SEMAVATTA (Bükülme/tabakalaşma ortadan kalkıyor)

1.1 Sema çalkalanıyor (= temuur/mevra) 52/9
1.2 Sema çatlıyor (= infitar) 82/1
1.3 Semanın bükülmesi ortadan kalkmaya başlıyor
1.4 Kütle çekimi azalıyor
1.5 Yıldızlar kararıyor (= enkederet) 81/2
1.6 Semanın bir boyutu kısalmaya başlıyor
1.7 Boyut kısalması ile yıldızlar siliniyor (= tumiset) 77/8
1.8 Sema yarılıyor (= furicet) 77/9
1.9 Sema yarılıp ayrılıyor (= enşakkat) 84/1
1.10 Sema parçalanıyor (= vaahiye) 69/16
1.11 Parçalar kitap sayfaları gibi dürülüyor (= natvis sema) 39/67
1.12 Madde ve uzay birleşiyor, katlanıp toplanıyor

2 GÜNEŞ SİSTEMİNDE

2.1 Sema çalkalanıyor (= temuur/mevra) 52/9
2.2 Güneş büzülüyor (= izeş şemsü küvviret) 81/1
2.3 Güneş büzülünce çok parlak hale geliyor (= berikal basar) 75/7
2.4 Kütle çekimi azalıyor
2.5 Güneş genişlemeye başlıyor
2.6 Dünya seması kıpkızıl oluyor (= ked dihan) 55/37, 78/8
2.7 Gezegenler saçılıyor (= kevakibu’n teseret) 82/2
2.8 Ay görünmez oluyor (= hasefel kamer) 75/8
2.9 Güneş ve ay bir araya geliyor (= cumi’aş şemsü vel kamer) 75/9

3 DÜNYADA

3.1 Bütün dünyada şiddetli bir sarsıntı oluyor (= racife) 79/6, 73/14
3.2 Başka bir şiddetli sarsıntı takip ediyor (= tetbeuhe-r radife) 79/7
3.3 Arz başka bir sarsıntıyla sarsılıyor (= ruccetil ardu racca) 56/4
3.4 Arz (madde) kendi zelzelesiyle sarsılıyor (= zilzaleha) 99/1
3.5 Kütle çekimi ortadan kalkıyor (= ve ahracatul ardu eskaleha) 99/2
3.6 Dağlar hareket ediyor (= ve tesiyrül cibali seyra) 52/10
3.7 Denizler taşıyor / birleşiyor (= ve izel biharu fucciret) 82/3
3.8 Denizler kabarıyor / ateşleniyor (= ve izel biharu sücciret) 81/6
3.9 İnsanlar kelebek gibi uçuşuyorlar (= kel feraşil mebsus) 101/4
3.10 Madde parçalanmaya başlıyor (EM kuvveti ortadan kalkıyor)
3.11 Dağlar dağılıp kum yığınına dönüyor (= kesiyben mehiyla) 73/14
3.12 Dağlar atılmış renli yün gibi oluyor (= kel ihnil menfuş) 101/5
3.13 Arz dümdüz bir çöl haline geliyor (= barizeten) 18/47
3.14 Arz (madde) sarsılıp dümdüz oluyor (= dekken dekka) 89/21

2 – Yaratıcı, Rahman ve Rahiym’dir.
…
3 – Semavat ve Arz, bir “şey”den yaratılmıştır (7/185). Bu “şey” Yaratıcı tarafından çatlatılarak açılmış (= fatara hunne – 21/56) ve Semavat ve Arz ortaya çıkmıştır.

4 – Yaratılışın başlangıcında Semavat ve Arz bitişikti (= kaneta retkan – 21/30), Yaratıcı onları ayırmış (= fetakna huma – 21/30) ve Semaya boyut kazandırmış (= ves semai rafeaha – 55/7) ve onda simetriyi vaz etmiştir (= ve vada’al mizan – 55/7).

5 – Semayı yedi sema olarak kaza etmiş ve her bir semaya emrini (birincil emr) yüklemiştir (= fe kadahünne seb’a semavatin fi yevmeyni ve evha fi külli semain emreha – 41/12). Bunlar içindeki cisimlerin özellikleri bu emrin mekan içindeki etkileriyle ortaya çıkmaktadır. Gene bunlar içindeki tabiat olayı dediğimiz fiziksel etkileşimler de bu emrlerin etkileşimiyle vuku bulmaktadır.

6 – Sema, Yaratıcı tarafından bina edilmiştir (= beneyna) ve O genişleticidir (= musiuun – 51/47).

7 – Yaratıcı, her şeyi bir bilgi ile kaplamış (= vesia külli şey’in ‘ilma 7/89, 20/98) ve bir bilgi ile ihata etmiştir (= kad ehata bi külli şey’in ‘ilma – 65/12).

8 – Bir “şey”, belli bir zaman süresi için mekan kazandırılmış “emr”ler cümlesidir. Her şey bir ölçü ile yaratılmıştır (= inna külle şey’in halakna bi kaderin – 54/49).

9 – Yaratıcı, her “şey”den çiftler yaratmıştır (= ve min külli şey’in halakna zevceyn – 51/49).

10 – Yaratıcı, bir “şey”i murad ettiğinde ona “ol” emrini ekler, o da olur, yani belli bir zaman süresi için mekan kazanır (= innema emruhu iza erade şey’en en yekule lehu kün fe yekun – 36/82). Yaratıcı’nın bir şeyi murad etmesi, o şeyin emrini oluşturur.

11 – Yaratıcı, dilediğinde belli bir zaman ve mekandaki varlıkların özelliklerini, melekleri vasıtasıyla gönderdiği yeni bir emrle (ikincil emr) değiştirir. Aynı şekilde, yaratılışla birlikte vaz ettiği nizam içinde gerçekleşemeyecek olayları gerçekleştirir, gerçekleşmesi kaçınılmaz olayları engeller.

12 – Semavat ve Arz, sadece Yaratıcı tarafından bilinen süresi tamamlandığında kitap sayfaları gibi dürülüp toplanacak (= yevme natvi-s semai ke tayy-is sicilli lil kütüb – 21/104) ve yaratılışın başlangıcındaki durumuna getirilecektir (= kema bede’na evvele halkin nuiyduhu – 21/104).
13 – İnsan da Yaratıcı tarafından tasarlanmış, yaratılmış ve şekillendirilmiştir.
14 – İnsan, yaratılışı incelemek, düşünmek, anlamak ve bilmek için gerekli özelliklere sahiptir.

Mekan’la ilgili önermeler

1 – Mekan kendi başına bir varlık, bir “şey” değildir. “Mekan vardır veya yoktur” denemez.
2 – İçinde emr olmayan bir mekan, bir varlık olamaz, yani bir “şey” değildir.
3 – Ancak bir “şey”in mekanından bahsedilebilir.
4 – İçinde emr olmayan hiçbir mekan algılanamaz. Aynı şekilde, henüz bir mekan kazanmamış bir emri de algılamak mümkün değildir.
5 – Emr bir ortam içinde taşınabilir, fakat taşındığı ortamda o bir “şey” meydana getirmez, ancak uygulandığı zaman bir “şey” ortaya çıkar.
6 – Bazı emrler, var olan bir şey üzerine, yani üzerinde emr olan bir mekana yüklenebilir. O takdirde o şey, başka bir şeye dönüşür; yani o şeyin özellikleri değişir.
7 – İçinde yaşadığımız evrende hiçbir boşluk yoktur, uzayın her yerinde emrler bulunur. Bunlar bildiğimiz fizik terimlerle ifade edecek olursak, ya bir cisim meydana getirirler, ya da kuvvet alanı (EM veya Gravitasyon alanı).

Zaman’la ilgili Önermeler

- “Ezel” diye bir kavram Kitap’ta yoktur. “Ebed” var, fakat bunun karşıtı olacak bir kelime yok;
“ezel” kelimesi eski Yunan’dan aktarma bir kavram.
– Bu yüzden “X ezelden beri vardır” şeklindeki bütün ifadeler anlamsızdır.

ŞAKİR KOCABAŞIN ÇALIŞMASIDIR. ALLAHTAN RAHMET DİLİYORUM

Kuran’ın Allah katından gelmiş bir kitap olduğuna dair bir çok delil vardır. Bunlar bir tanesi Kuran’daki surelerin sıralanması ve ayet sayılarıyla ilgilidir.

Kuran’daki sure ve ayet numaralarını sayılarla ifade ettiğimizde Fatiha Suresini 1:7 (Yani 1. sure 7 ayet), Bakara Suresini 2: 286 (Yani 2. sure 286 ayet) olarak tanımlıyoruz. İşte birazdan inceleyeceğimiz tabloda Fatiha için 1 ve 7’yi toplayıp 8’i bulacağız ve 8 çift sayı olduğu için çift hanesine yazacağız. 3. sure olan Ali İmran için sure numarası 3’ü ve ayet sayısı 200’ü toplayıp 203’ü bulacağız ve bu sayı tek olduğu için sayıyı tek hanesine yazacağız. Bunu Kuran’ın tüm sureleri ve tüm ayetleri için gerçekleştireceğiz. Tablodan izleyin.

Kuran’daki tüm surelerin numaralarının toplamı olan 6555 sayısı ile “Tek” hanesinde elde ettiğimiz 6555 sayısı birbirlerinden bağımsız olarak elde ettiğimiz sayılardır. Bu iki sayının eşit olması için hiçbir neden yoktur. Aynı zamanda ayet sayılarının toplamı olan 6236 sayısıyla “Çift” hanesinde elde ettiğimiz 6236 sayısının aynı olması için de hiçbir neden yoktur. Bu veri, Kuran’ın sure ve ayet numaralarındaki ilahi düzenleme için sayısız delilden biridir.
Kuran’ın sure ve ayet numaralarındaki “çift” ve “tek” rakamların düzenlenmesindeki ilginç özellikler bu kadarla kalmaz. Kuran’daki sure sayılarının 114 (6×19) olduğunu biliyoruz. 19’u onu oluşturan en büyük tek ve çift iki sayı olan 10+9 olarak yazarsak 6 x (10+9) olur. Bunun açılımında bulduğumuz 60 sayısı Kuran’daki çift sayılı ayetlere sahip sureleri, 54 sayısı ise tek sayılı ayetlere sahip sureleri ifade eder. Bu 60 tane çift sayılı ayete sahip surelerin; 30 tanesi tek sayılı surelerde, 30 tanesi çift sayılı surelerde geçer. 57 tane tek sayılı ayete sahip surelerin ise; 27 tanesi tek sayılı surelerde, 27 tanesi çift sayılı surelerde geçer. Bunların da geçişi 3 x (10+9) olarak yazılabilir. Böylece 30 ve 27 çıkar.
114= 6x19 = 6x (10+9) = (6×10) + (6+9) = 60+54
57 = 3x19 = 3x (10+9) = (3×10) + (3×9) = 30+27
Elimizde 4 tane grup vardır. Her bir grup için bir örnek verelim:
1- Tek sayılı sure – tek sayılı ayet sayısı: Örnek Fatiha Suresi (1. sure 7 ayet)
2- Tek sayılı sure numarası- çift sayılı ayet: Örnek Ali İmran Suresi (3. Sure 200 ayet)
3- Çift sayılı sure numarası- tek sayılı ayet: Örnek Enam Suresi (6. sure 165 ayet)
4- Çift sayılı sure numarası- çift sayılı ayet: Örnek Nisa Suresi (4. sure 176 ayet)
Bu 4 grubun oluşturduğu tablo şöyledir:

Sırf bir suredeki bir ayeti değiştirirseniz bu düzen değişir. Örneğin Fatiha suresi 8 ayet olursa hem ilk tabloda incelediğimiz düzen, hem sure oranlarında gözlemlediğimiz bu düzen değişir. Aynı şekilde Ali İmran Suresi (3. sure)’ni 2. sure yaparsak da tüm bu matematiksel düzen değişir. Yalnızca bir tek sureye 2, 4, ayet gibi çift bir rakam eklersek veya çıkarırsak tablodaki sonuçlar değişmez. Fakat bir “Tek” bir “Çift” ayetli suredeki yapacağımız değişiklik yine tüm tablodaki verileri değiştirir. Sure sıralamasında ise bir “Tek” ve bir “Çift” numaralı surenin yerini değiştirmeye kalktık mı anında tüm veriler bozulur. Böyle bir tablonun tesadüfen oluştuğunu iddia etmek; görmek istememenin veya matematiksel olasılık hesaplarını doğru değerlendirmemenin bir sonucudur. Allah, Kuran’da kitapları rakamlandırdığına dikkat çekmiştir, ayrıca “Tek”e ve “Çift”e de dikkat çekmiştir. Allah’ın bize gösterdiği bu tablolar, Allah’ın bu dikkat çektiklerindeki hikmetleri anlamamızı sağlamaktadır.
Sure numarasına ve ayet sayısına göre değerlendirdiğimiz sureleri: 1- Homojen sureler, 2- Heterojen sureler olarak iki grupta inceleyebiliriz Homojen surelerden kastımız; hem sure numarası, hem ayet sayısı “Tek” olan veya hem sure numarası, hem ayet sayısı “Çift” olan surelerdir. Heterojen surelerden kastımız ise sure numarası ve ayet sayısından biri “Tek” iken, diğeri “Çift” olan surelerdir. Sureleri bu açıdan incelediğimizde eşit şekilde 57 homojen ve 57 heterojen sure vardır. Tablodan detayları görebilirsiniz:

Sure numaralarının ve ayet sayılarının toplamı “Tek” ve “Çift” olmak açısından anlamlı olduğu gibi aynı zamanda “Tek” ve “Çift” sure numaralarının ve ayet sayılarının adedi de simetriler oluşturarak anlamlıdır. Üstelik bu konuda birbirini iç içe bir sistemle kilitleyen bulgular bu kadarla da kalmaz.
Daha önce Kuran’daki tüm sure numaralarının toplamının 6555 olduğunu gördük. Bu aynı zamanda sure ve ayet numaralarını topladığımızda “Tek” sonuç elde ettiğimiz sütundaki sayıların toplamına eşittir. Arka arkaya gelen sayıların toplamı matematikte nx(n+1)/2 formülüyle bulunur. Bu yüzden Kuran’daki sure numaralarının toplamını şöyle bulabiliriz:
114x(114+1)/2 = 6555
Buradan yola çıkan Ürdün’lü araştırmacı Jalghoom Kuran’da 60 adet “Çift” sayıda, 54 adet “Tek” sayıda ayet olduğunu göz önünde bulundurarak bu formülü ikiye bölerek şöyle yazdı:
60x(114+1)/2 = 3450
54x(114+1)/2 = 3105
Toplam = 6555
Yine bu noktada da karşımıza çok ilginç bir sonuç çıkmaktadır. Kuran’daki “Çift” sayılı ayete sahip surelerin numaralarının toplamı 3450’yi, “Tek” sayılı ayete sahip surelerin numaralarının toplamı ise 3105’i vermektedir.
Bu verdiğimiz örneği oluşturduğu sonuç açısından inceleyelim: 3. ve 17. sureleri örnek olarak ele alalım. 3. Sure 200 ayettir, yani 3. Sure “Çift” sayılı ayete sahip bir suredir. 17. Sure 111 ayettir, yani “Tek” sayılı ayete sahip bir suredir. Bu iki surenin tamamen aynı kalıp sadece sure numaralarının yer değiştirdiğini düşünelim. O zaman “Çift” ayete sahip surelerin numaralarını topladığımızda 3464 edecekti, “Tek” ayete sahip surelerin numaralarını topladığımızda ise 3091 edecekti. Böylece yukarıdaki denklemde elde ettiğimiz veri tamamen bozulacaktı. Yani Kuran’ın herhangi iki suresinin sadece yerlerini değiştirirseniz bile bu tablo bozulacaktır. Bu da Kuran’ın sure numaralarının ilahi bir düzenleme ile oluşturulduğunu ve en ufacık değişikliği bu düzenlemenin kabul etmeyeceğini göstermektedir.
Kuran’ı ikiye bölersek ilk bölümü 57. sure olan Hadid (Demir) Suresi’nin sonuna kadardır. 1’den 57’ye kadar olan sure numaralarını toplarsak 1653 elde ederiz. Hadid Suresi’nin sıra numarasını (57) ve ayet sayısını (29) çarparsak; 57×29= 1653 (19×87) eder. Böylece Hadid Suresi Kuran’ı ikiye bölerek incelediğimizde ilginç matematiksel veriler elde edeceğimize ipuçları vermektedir.

Kuran’ın ilk yarısında 29 tane “Tek” numaralı, 28 tane “Çift” numaralı sure vardır. Kuran’ın ikinci yarısında 28 tane “Tek” numaralı, 29 tane “Çift” numaralı sure vardır. Bu doğal bir sonuçtur, arka arkaya olan tüm sayılarda bu özellik gözükür. Fakat ilginç olan şudur ki Kuran’ın ilk yarısında 29 tane “heterojen”, 28 tane “homojen” sure varken, ikinci yarısında 28 tane “heterojen”, 29 tane “homojen” sure vardır. Bu matematiğin gerektirdiği bir sonuç değildir. Bu Kuran’ın hiç tükenmeyen mucizelerinden biridir (Daha önce homojenlik ve heterojenlik açısından incelediğimiz tabloyu hatırlayın).

Sırf Kuran’daki sure numaralarını ve ayet sayılarını “Tek” ve “Çift” açısından incelememiz bile Kuran’daki surelerin sırasının da, ayetlerin numaralarının da ilahi düzenleme ile düzenlendiğini ve bu düzenin matematiksel sistem ile korunduğunu ispata yeterlidir. Elimizde matematiksel mucize açısından test ettiğimiz tek bir tane Kitap vardır. Fakat bu tek Kitap hiç tükenmeyen mucizeler vermektedir. Çünkü bu Kitap insan gücünün çok ötesindedir ve her şeyin Yaratıcısı tarafından indirilmişir.

ww.kurandaceliskiyoktur.com sitesinden alıntıdır.

Yüce Allah’ı noksan/eksik tanımlardan/sıfatlardan tenzih ederim. Gayretimiz, yüce Rabbimizi Tespih (noksan sıfatlardan tenzih etmek, kamil ve kemal sıfatları ile tanıtmak ve O’nun programında olmak) dır. boyun eğdip/iman ettim. ben “müslüman”lardanım! yüce Rabbimize yakıştırılan, ona layık olmayan nitelemeler ve yanlış anlaşılmalar varsa, biz (müslümanlar) arkamızı dönüp gidemeyiz (bunu yapmaktan Rabbime sığınırım). bu yazımızda sizin hem aklınıza hem gönlünüze hitap ederek konuyu ele alacağız. Rabbini tenzih etme noktasında, akıl ve vijdan sahibi olan toplum bilinci kara varacaktır.

Konumuzu evvela vahyin denetiminde ele alacak olursak:.

“Ve hiçbir şey O’nun dengi değildir.” İhlas Suresi/4

“O’nun benzeri hiçbir şey yoktur. Ve O, en iyi işitendir, en iyi görendir.” Şura Suresi/11

Kur’an-ı Kerim öğretisine göre, dünyada ve ahirette Allah’ın zatını görmek mümkün değildir. Bu konuda örnek verecek olursak, Kur’an-ı Kerim’den mealen: “Gözler O’na erişemez, O ise gözlere erişir; O, çok lütuf sahibidir, her şeyden haberlidir. ” En’âm Suresi/103. ayetin belirtildiğine göre, gözler Allah’ı göremez, bu muhkem bir ayet olup, süreklilik ifade etmektedir. Yani, hem Dünyayı hem de Ahireti kapsamaktadır. Aksi iddiada bulunanlar ise, bu konuyla ilgili olarak müteşabih olan Kıyâmet Suaresi/ 23. ayetini muhkemleştirip doğru yoldan sapmaktadırlar.

Şöyle ki, Kur’an’dan mealen:

“Hayır, siz çabuk (geçen dünyây)ı seviyorsunuz da,” 75/20 “Âhireti bırakıyorsunuz.” 75/21 “Yüzler var ki o gün ışıl ışıl parlar,” 75/22 “Rabbi’ne bakar.” 75/23

Kıyâmet Suresi/23. ayette geçen bakmaktan maksat, müteşabih olup, Rabb’in rahmetini beklemek manasındadır. Zira, Âl-i İmran Suresi/ 77 de, Allah, rahmet etmeyecek olduğu kimseler için, müteşabih olarak onları inzar etmeyeceği, yani bakmayacağı ifadesini kullanmıştır. Durum böyle olunca, Allah’ı inzar edenler. O’nu gerçek manada görenler değil, Rahmetini bekleyenler (cennete girmeyi umanlar) olmuş olur. Allah’ın inzar etmemesi, yani rahmet etmemesiyle ilgili olarak, Kur’an’dan mealen: “Allah’a verdikleri sözü ve yeminlerini az bir ücret mukabili satanlar var ya, işte onların âhiret te bir payı yoktur; Allah kıyamet günü onlarla konuşmayacak, onlara bakmayacak ve onları temize çıkarmaz. Onlar için acı bir azap vardır.” Âl-i İmran Suresi/ 77

Böylece, Allah’ı görememenin muhkem, bakmanın ise müteşabih olduğu ve manasının yani tevilinin, Allah’ın rahmetini beklemek olduğu kolayca anlaşılabilir.

Asırlardır, en çok tartışılan ve merak edilen konulardan biride, Allah’ın insanlar tarafından görülüp görülemeyeceği olayıdır. Bir kimse bize kıymetli bir hediye gönderse ve kim olduğunu bilmesek, hem kim olduğunu öğrenmek, hem de görmek isteriz. Yahut ta çok kıymetli bir eser görsek, hem eseri yapanı, hem de sahibini öğrenmek ve görmek isteriz. Allah bütün kainatın yaratıcısı ve sahibidir. Kainatın bir parçası olarak bizi de yaratmış ve sayamayacağımız kadar çok nimetlerle bizi niyetlendirmiştir. Allah’ı, müminler olarak çok büyük bir sevgiyle sever ve merak ederiz. Fakat bu merakımızın, O’nu tanımayı isteme arzumuzun, O’nun razı olduğu sınırlar içerisinde kalması ve bu konuda haddi aşmamamız gerekir. Çok değerli ve büyük şahsiyet olan Musa Peygamber bir zamanlar, Allah’ı görmek istemiş ve bu isteğini Allah’tan talep etmişti, fakat Allah bunun mümkün olamadığını kendisine bildirmişti. Bu konuda Kur’an’dan mealen:

“Ne zaman ki, Musâ, tayin ettiğimiz vakitte geldi ve Rabbi o’na konuştu. (Musâ,) “Ey Rabbim! Göster bana Kendini de bakayım Sana!” dedi. (Rabbi o’na) dedi ki:”Beni sen asla göremezsin, velâkin şu dağa bak, eğer o yerinde durabilirse, sen de Beni göreceksin.” Daha sonra Rabbi dağa tecelli edince onu paramparça ediverdi, Musâ da baygın olarak yere yığıldı. Ayılıp kendine gelince de, “Seni tenzih ederim, sana döndüm [tövbe ettim] ve ben inananların ilkiyim” dedi.” A’raf Suresi/143

Kelâmcıların bir hayli meşgul olup tartıştıkları ve sonuçta mümkün olmadığı, olamayacağı üzerinde ittifak ettikleri “Allah’ın görülmesi” meselesi, Kur’ân’da hiçbir tereddüde mahal vermeyecek bir açıklıkla bildirilmiştir: “Gözler O’na erişemez, O ise gözlere erişir; O, çok lütuf sahibidir, her şeyden haberlidir. ” En’âm Suresi/103.  Âyetteki ل – len edatı ile arkadan gelen şart cümlesi, insanın Allah’ı gormesinin mümkün olmayacağını gostermektedir.

Tecellî sozcüğü ortaya çıkmak, görünmek demektir. Sözcüğün kaynağı, Arapların celevtü’l-arûse = gelini açığa çıkardım tabiridir. Bu sözcük ayrıca “üzerindeki pası giderilerek ortaya çıkarılan kılıç” için de kullanılır. Tecellî sözcüğünün mastarı olan cila’ sozcüğü Türkçeye de aynı anlamla geçmiştir.

Allah’ın Mûsâ peygambere dağın parçalanışını göstermesindeki sebep, fizikî yapı olarak bir insanla mukayese edilmeyecek derecede sert olan kayaların bile Allah’ın tecellisi hâlinde ne duruma geleceğini göstermektir. Nitekim bu gösteriden sonra Mûsâ peygamber, Seni tenzih ederim, sana döndüm (tövbe ettim) ve ben inananların ilkiyim demek suretiyle Allah’ın görülemeyeceğine ilk inananın kendisi olduğunu beyan etmiştir. Yoksa Mûsâ peygamberin inananların ilkiyim ifadesi, “Allah’ın varlığına inananların ilkiyim” anlamında değildir. Çünkü Mûsâ peygamberin inancı o anda gördükleriyle oluşmamıştır ve o eskiden beri Allah’a inanmaktadır.

Bu olaydan daha sonra İsrâîloğulları da Allah’ı görmek istemişlerdir:

“Hani bir zamanlar da “Ey Mûsâ biz Allah’ı açıkça görmedikçe senin sözünle asla inanmayacağız” demiştiniz de bunun üzerine siz bakıp dururken sizi yıldırım çarpıvermişti.” Bakara Suresi/5

Kur’an’dan diğer bir örnek, mealen: “Allah bir beşerle (karşılıklı) konuşmaz. Ancak vahiyle, yâhut perde arkasından konuşur; yâhut bir elçi gönderip izniyle dilediğini vahye der. O, yücedir, hakimdir.” Şura Suresi//51

Bu ayetleri dikkate aldığımızda, göz görmesiyle Allah’ı görmemizin mümkün olmadığını anlamış oluruz. Gözün yaptığı görev, sahip olduğu özelliklerine göre bilgi ileterek baktığımız şeyleri bize bildirmesidir. Gözün bu özelliği araya girmeden herhangi bir şey hakkında bilgi edine bilirsek edindiğimiz bilgi kadar onu tanımış ve hakkında bilgi edinmiş oluruz. Bu durum göz görmesinin yerini alabilecek bir husustur, zira netice itibariyle durum aynı olmuş olmaktadır. Böylece göz görmesi söz konusu olmadan, Allah razı olduğu miktarda bir bilgiyle zatını cennet ehline tanıtacaktır. Bu durum göz görmesini aratmayacak bir husus olacaktır, zira cennet ehlinin hiçbir dileği ret edilmeyeceği gibi, onların dünyasında üzüntü ve hasrete de yer yoktur. Böylece biz, hem dünyada, hem de ahirette, Allah’ı kendi zatı hakkında bize bildirmiş olduğu bilgiler miktarınca bilebiliriz. Allah’tan gelmiş bir bilgi olmadan, hiç kimse Allah’ın zatı konusunda söz söylememelidir. Ahirette bilgiyle dahi olsa, Allah’ın zatını kuşatmak, tamamen onu kavramak mümkün değildir. Bu hususlarda örnek verecek olursam, Kur’an’dan mealen:

“O gün (mahşere) çağırana uyarlar (hiç kimsenin) ondan sapma (imkânı) yoktur. Rahmân için sesler kısılmıştır, fısıltıdan başka bir şey işitemezsin.” Ta’ha Suresi/108

“O gün Rahmân’ın izin verip sözünden hoşlandığı kimseden başkasının şefâati fayda vermez.” Ta’ha Suresi/109

“Onların önlerindekini ve arkalarındakini (geçmişlerini ve geleceklerini) bilir; onlar ise bilgice O’nu kuşatamazlar (ne O’nun zâtını kavrayabilirler, ne de bildiklerini ihâta edebilirler)” Ta’ha Suresi/110

Görüldüğü gibi, bilgiyle dahi Allah’ı kuşatmak mümkün değildir. Kendi zatı hakkında bize ne kadar bilgi vermişse. O’nu ancak o kadar tanıyabiliriz. Bunun ötesinde, O’nun zatı hakkında konuşmamız mümkün değildir. Bu konuda, Kur’an’dan mealen:

“De ki: “Rabbim, ancak kötülükleri, gerek açığını, gerek gizlisini; günâhı ve haksız yere saldırmayı; hakkında hiçbir delil indirmediği bir şeyi Allah’a ortak koşmayı ve Allah hakkında bilmediğiniz şeyler söylemenizi harâm etmiştir.” A’raf Suresi/33

“Ey insanlar, yeryüzünde bulunan helâl ve temiz şeylerden yeyin, şeytanın adımlarını izlemeyin;çünkü o, sizin apaçık düşmanınızdır.”Bakara Suresi/168

“O (şeytan) size dâima kötülük ve çirkin iş (yapmanızı), Allah hakkında bilmediğiniz şeyler söylemenizi emreder.” Bakara Suresi/169

Görüldüğü gibi Allah’ı takdir ettiği ölçüde bilgi ile tanıma ve bilme vardır. Allah’ın göz görmesi şeklinde görüleceğini iddia etmek veya inanmak, bir Müslüman için olacak şey değildir.

Ebu Zerr (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (a.s)’a: “Sen Rab Teala’nı hiç gördün mü?” diye sordum. “O’ nurdur, ben O’nu nasıl görürüm” buyurdular. ” [Müslim, İman 291, (178); Tirmizî, Tefsir, Necm, (3278).] [İbrahim Canan, Kutub-i Sitte Tercüme ve Şerhi, Akçağ Yayınları: 14/475.]

Hiç kuşkusuz o, Rabbinin âyetlerinden en büyüğünü görmüştü” Necm Suresi/1-18

Ayetteki “Hiç kuşkusuz o,… görmüştü” anlamındaki cümlede öznenin Hz. Peygamber olduğu açıktır; fakat onun neyi gördüğünü şu mânalardan biriyle açıklamak mümkündür: a) Rabbinin âyetlerinden en büyüğünü, b) Rabbinin en büyük âyetlerinden bir kısmını, c) Rabbinin en büyük âyetlerini gördü. Bunlardan ilk mânayı tercih eden müfessirlerden bazıları bunu Cebrâil’i görmesi şeklinde açıklamışlar, bazıları da Hz. Peygamber’in Rabbini görmüş olması ihtimali üzerinde durarak bu konuyu geniş biçimde tartışmışlardır. İbn Abbas’tan meşhur olarak nakledilen rivayette Peygamber’in Rabbini gözüyle gördüğü belirtilirken, kendisine bu konuda soru sorulan Hz. Âişe bu ihtimali reddetmiştir.

Mesruk (ra) anlatıyor: “Hz. Aişe (radıyallahu anhâ)’ye dedim ki: “Ey anneciğim! Muhammed (a.s) Rabbini gördü mü?” Bu soru üzerine: Söylediğin sözden tüylerim ürperdi. Senin üç hatalı sözden haberin yok mu?

Kim onları sana söylerse yalan söylemiş olur. Şöyle ki: Kim sana: “Muhammed Rabbini gördü” derse yalan söylemiş olur. (Hz. Aişe bu noktada, sözüne delil olarak) şu ayeti okudu. (Mealen): “Onu gözler idrak edemez, O ise gözleri idrak eder” (En’am 103).

Devamla dedi ki: “Kim sana derse ki Muhammed yarın olacak şeyi bilir, yalan söylemiştir. Zira ayet-i kerimede (mealen): “Hiçbir nefis yarın ne kesbedeceğini bilemez” (Lokman 34) buyrulmuştur.

Kim sana Muhammed’in vahiyden bir şey gizlediğini söylerse o da yalan söylemiştir. Çünkü ayet-i kerimede (mealen): “Ey Peygamber! Sana Rabbinden her indirileni tebliğ et. Şayet bunu yapmazsan Allah’ın risaletini tebliğ etmiş olmazsın” (Maide 67) buyrulmuştur. Lakin Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) Cibril’i (suret-i asliyesinde) iki sefer görmüştür.” [Buhârî, Tefsir, Maide 7, (Bed'ül-Halk 6, Tefsir, Necm 1, Tevhid 4; Müslim İman, 287, (177); Tirmizî, Tefsir, En'am (3070).] [İbrahim Canan, Kutub-i Sitte Tercüme ve Şerhi, Akçağ Yayınları: 14/476.]

Mükemmellik sadece yüce Alah’a özgüdür.

Her şeyin en doğrusunu yüce Allah bilir.

Selametle kalınız dua ile.

Fakat gelin görün ki birileri kendilerini Allah’ın has-öz kulu sayarken, başkalarını ‘’üvey kul’’ gibi görebilmektedir. Birileri dediysem, marjinal düzeyde bir kemmiyetten ya da fıkıh terimiyle şaz bir görüşten bahsetmiyorum. Maalesef ‘’Müslüman’’ alemin büyük büyük çoğunluğunun düşüncesidir bu.

Kurtuluşu bireysel ‘’iman ve erdemli davranış (amel-i salih)’’ ekseninden çıkarıp sosyolojik aidiyete indirgeyen bu mantığın, biyolojik aidiyeti önceleyen Yahudi mantığından azıcık farklı olduğunu ben de kabul ediyorum. İyi ama bu farkın azıcık olması, İslamoğlu’nun ‘’yahudileşme temayülü’’ dediği vakanın çokça olduğu anlamına gelmez mi? Sosyolojik aidiyet, bir noktadan sonra biyolojik aidiyetle eşitlenmez mi?

Hasbelkader adına İslam ülkesi denen bir ülkede doğmuş olman; ne kadar iğrenç yaşarsan yaşa ‘’en sonunda’’ bir palmiye ağacının altında hurîlerin kucağını garantiye almanı sağlıyorsa, sözkonusu olan ‘’adl-i ilahi’’ olamaz. Allah, elbette böyle anlaşılmaktan münezzehtir. Ben ‘son din’e mensubum demenin, ‘’ed-din’’ i fehm-edebilmişler açısından tebessüme sebebiyet vermesinin, bir hayra vesile oluştan (mü’min kardeşini tebessüm ettirme hayrından) öte anlamı yoktur. Son peygambere iman etmesi, araştırmacı ruhunun ve yoğun tefekkürünün ürünü olanlara hürmetlerimiz vardır. Ama, Müslüman atalarının son halkası/nesli olması münasebetiyle avucunda bulduğu ‘’son elçi’’yi, Brezilyalı veya İzlandalı bir manav amcanın avucunda bulduğu ‘’son elçi’’ den ebedî azab veya ebedî mükafat mesafesi kadar üstün kılmak kendini yalnızca kandırmaktır.

Kitab’a kulak verdiğimizde, 2/62. ve 5/69. ayetler ölçütleri sıralamış. Kitab’ın önem ve destek verdiği akl’ı işlettiğimizde de böylesi bir çifte standardın Yaratıcı iradeye yakıştırılamayacağı aşikar. Vicdana (içsel/enfüs ayetler) sorduğumuzda da ilk ikisini onaylayacaktır.Kemal olan ve ‘’ed-din’’in/mesajın son hali olan (Esed’in kavramıyla; son-en üst formu olan) Ku’an’dır, evet. Ve bu mesajın son elçisi de Muhammed (s) tir. Bunda kuşku yok. Ancak Allah’a ‘‘teslim olmak’’tan, davranışlarında sınır tanımaya ve erdemli olmaya gayret etmek dışında sosyolojik bir aidiyeti anlamamalıyız.

Erdemli yaşamanın ve ‘sınır’ tanımanın evrensel boyutlu olduğunu kabul etmeliyiz. Eğer postmodern bir zihin kodu taşımıyorsak. Aklı ve vicdanı olan her insan evrensel ölçütlerde buluşabilir. Öldürmeyeceksin, çalmayacaksın-sömürmeyeceksin, yalan söylemeyeceksin, zulmetmeyeceksin, fitne çıkarmayacaksın, yoksula vereceksin, imar edeceksin, zulme rıza göstermeyeceksin, mazlumun yanında olacaksın, gerektiğinde aç bırakılmışlar ve zulme uğramışlar uğrunda savaşacaksın, gerektiğinde barış için nefsine ve öfkene gem vuracaksın…

Şimdi söyleyin bana, bu ilkelere inanmak ve bu ilkelere uymak için illa Diyarbakır’da, Medine’de, Tahran’da, Kahire’de, İstanbul’da doğmuş olmak mı gerekli? Ya da bu ilkelere inanıp, bu ilkelerle aheng içinde yaşasa bile salt Şili’de doğduğu için İsa’yı son elçi belleyen bir adama cennet ebediyen kapalı mı? Evrensellik ve cihanşümullük iddiasına sahip birinin bu çelişkiyi açıklaması gerekir. Allah (cc)’ ın murad ettiği bir ‘’kul’’ olsa bile, doğduğu ve yaşadığı çevre neticesinde Muhammed’e değil de mesela İsa’ya iman eden biri/lerinin ‘’müslüman’’ olmadığını iddia etmek, ‘’teslimiyet’’ten yani İslam’dan anladığının aşiret dini mantığı olmadığını bana tafsilatlı olarak izah etmeli birileri.

Her tür günaha boğulup sosyolojik aidiyeti gereği müslüman olduğunu söyleyen/sanan biri ile erdemli bir hayat gayretinde olan ama sosyolojik aidiyeti gereği hıristiyan-budist-teist olduğunu söyleyen/sanan arasında ebedî mükâfat-azap kadar bir fark olduğunu söylemek evrensellik iddiasının neresine sığar bilemiyorum. Aslında bu mantık başka ümmetlerin kendi içlerinde bir düzen ve hukukla yaşamalarını gereksiz görmeyi gerektirir. Ne yaparlarsa yapsınlar en sonunda sonsuz azaptan kurtulamayacaklarına göre onlara her şey mübah!

Oysa akıl ayeti/ni’meti bu fikri reddediyor. Aklı destekleyen ve işletilmesine çağrıda bulunan Kitabî ayetler de bunu reddediyor. Kitabın ana fikri de bu sonuca götürmez/götürmemeli hiçbir aklı/akıllıyı.

Maksat hasıl olmuş ise hangi elçi aracılığı ile hasıl olduğunun farkı bu kadar çok olmamalı. Olmamalı, zira bu, amacı araç, aracı amaç kılmaktır. Müslümanlığı/teslimiyeti Adem’den Muhammed’e dek süren ilahî mesajlar/buyruklar/zikirler/hatırlatmalar (insana fıtratını hatırlatma) olarak görmeyip baba mirası gibi görmektir.

La nuferriqu beyne ahadin min rüsulih… demişken ayet ve aracısız iman etmenin ve Allaha aracısız (tefekkür akıl ve vicdanı aracılığı ile) teslim olmanın adını ‘İbrahim’ koymuşken, kalkıp teslimiyetin hangi aracı/elçi ile gerçekleştiğine bakmak tam da aracılar/elçiler/resuller arasında fark gözetmek değil midir?

İslamoğlu’nun şu cümlesi özetliyor maksadımızı: ‘’Önemli olan isimlere mensubiyet değil Allah’a teslimiyettir.’’ Unutmayın Allah kulları arasında ayırım yapmaz. Baba mirası tüketenleri ise kayırmaz. Belki fazladan sorguya çeker. Teslimiyet/İslam ise babamızın malı değil zaten.

-Ali Ömer Esedoğlu-

22/35 , Onlar öyle kimselerdir ki Allah anıldığı zaman kalpleri  titrer. Başlarına gelene sabrederler, salatı ikame ederler ve kendilerine  verdiğimiz şeylerden harcarlar.

24/37 , Onlar ne ticaretin ne de alışverişin kendilerini  Allah’ın zikrinden , salatı ikame etmekten ve zekat vermekten alıkoyamadığı  insanlardır. Onlar ,kalplerin ve gözlerin ters döneceği bir günden korkarlar.

35/29 , Allah’ın kitabını okuyanlar ,salatı ikame edenler, ve  kendilerine verdiğimiz rızıkdan gizli ve açık sarf edenler, asla zarara  uğramayacakları bir ticaret umarlar.

98/5 , Oysa kendilerine dini yalnız Allah’a halis kılarak ,  Allah’ı birleyenler olarak ona kulluk etmeleri,salatı ikame etmeleri, zekatı  vermeleri emredilmişti. İşte doğru din budur.

Salatı ikame etmeyenlerin durumu ise şöyle özetleniyor.

19/59 , Onlardan sonra yerlerine öyle bir nesil geldi ki salatı  zayi ettiler , şehvetlerine uydular. Azgınlıklarının cezasını çekecekler

74/41-47 , Suçlulardan sorarlar sizi yakıcı ateşe ne sürükledi?  Derler ki : Biz salat edenlerden olmadık,yoksula da yedirmezdik, ceza gününü  yalanlardık, sonunda bu haldeyken ölüm bize gelip çattı.

75/31-32 , Ne doğruladı , ne de salat etti. Fakat yalanladı ve  yüz çevirdi.

Allah’ın bu kadar önem verdiği salat ve salatı ikame etmek kavramları ne  manaya geliyor? Kavramlar önce kelime manaları ile kullanılıp daha sonra  kavramlaştıklarında kelime manaları unutularak yeni manalar  yüklenebilmektedir. Kuran indiği dönemde kelime manasıyla anlaşılan ve Kuranın  yüklediği mana ile kavramlaşan sözler daha sonra dar kalıplara sıkıştırılmak  suretiyle gerçek manalarından soyutlanabilmektedir. Kuran ışığında salat  kavramını incelerken de dar kalıplar,dogmalar ile meseleye yaklaşmamak için  salatın kelime manasına ve bu manaların Kuran’da kullanılma örneklerine bir  göz atalım.

Salat : Arkasından gitmek, arka çıkmak, destek  olmak, dua etmek (çağırmak) manalarına gelmektedir.

İkame etmek : Ayağa kaldırmak , yeniden diriltmek  , icra etmek demektir.

33/56 , Allah ve melekler resule salat ederler (arka çıkar,  destek olurlar) ey müminler siz de ona salat edin (arka çıkın destek olun)  selam edin (güvenliğini sağlayın)

33/43 , O (Allah) sizi karanlıklardan aydınlığa çıkarmak için  salat etmektedir (destek olmakta, yardım etmektedir) , melekler de. O (Allah)  müminlere rahmet eder.

9/103 , Onların mallarından bir miktar sadaka al ki onları  temizleyesin , arıtasın ve onlara salat et.(destek ol,arka çık) Senin salatın (desteğin) onları yatıştırır. Allah işitendir, bilendir.

11/87 , Ey Şuayip dediler senin salatın mı (arkasından  gittiğin, arka çıktığın şeymi) sana babalarımızın kulluk ettiklerinden yahut  mallarımız üzerinde dilediğimizi yapmaktan vazgeçmemizi emrediyor. Oysa sen  yumuşak huylu ve akıllısın.

20/14 , Muhakkak ki ben ben Allah’ım benden başka ilah yoktur.  Bana kulluk et benim zikrim için salatı ikame et. (desteğini ayaklandır )

29/45 , Kitaptan sana vahyedileni oku ve salatı ikame et .  (Onun arkasından giderek ona desteğini ayaklandır.) Çünkü salat ( vahyin  arkasından giderek ona destek olmak ) kötü ve çirkin şeylerden alıkoyar.  Allah’ın zikri (Kuran) elbette en büyüktür.

3/38-39 , Orada Zekeriya rabbine dua etmişti. Rabbim demişti  bana katından temiz bir nesil ver. Sen duayı işitensin.Zekeriya mihrapta  kalkmış salat (dua ) ederken melekler nida etti “Allah sana Allah’dan bir  kelimeyi doğrulayıcı, efendi, kendine hakim ve Salihlerden bir nebi olarak  Yahya’yı müjdeler.

Yukarıdaki ayetlerin üzerine biraz düşünelim. ( 47/2 Onlar  Kuran’ı düşünmüyorlar mı?Yoksa kalpleri kilitli midir?)

33:56. Allah ve melekleri, resule çok salat  ederler. Ey müminler! Sizde ona salat edin selam edin

Allah’ın resulü Hz. Muhammet kendisine indirilen vahyi insanlara duyurmaya  ve Allah’ın dinini yaymaya başladıktan sonra gerek müşrikler gerek münafıklar  ona karşı savaş açmışlar ve onunla mücadeleye girmişlerdir.

22:72.  Âyetlerimiz açık açık kendilerine okunduğunda, kâfirlerin suratlarında  hoşnutsuzluk sezersin. Onlar, kendilerine âyetlerimizi okuyanların neredeyse  üzerlerine saldırırlar.

68:51.  O inkâr edenler Zikri (Kuran’ı) işittikleri zaman, neredeyse seni gözleriyle  devirivereceklerdi. Hâla da “Hiç şüphe yok o bir delidir” derler.

41:26.  İnkâr edenler: Bu Kuran’ı dinlemeyin, okunurken gürültü yapın. Umulur ki  bastırırsınız dediler.

Allah resulü bir konuda karar verdiğinde ona muhalefet ederek fitne  oluşturmaya çalışan münafıklar var. Hatta bunlar bir mescit kurarak fitneyi  yaymaya çalışıyorlar.

9:107.  (Münafıklar arasında) bir de (müminlere) zarar vermek, (hakkı) inkâr etmek,  müminlerin arasına ayrılık sokmak ve daha önce Allah ve Resûlüne karşı  savaşmış olan adamı beklemek için bir mescit kuranlar ve: (Bununla) iyilikten  başka bir şey istemedik, diye mutlaka yemin edecek olanlar da vardır. Halbuki  Allah onların kesinlikle yalancı olduklarına şahitlik eder

Böyle bir ortam var ve Allah ile melekler resule salat ediyorlar. Ve  müminlerde resule salat ederek onu Esenlik,güvenlik altına alıyorlar. Aynı  zamanda Allah müminlere de salat ediyor.

33/43 , O (Allah) sizi karanlıklardan aydınlığa çıkarmak  için salat etmektedir (destek olmakta, yardım etmektedir) , melekler de. O  (Allah) müminlere rahmet eder.

Şimdi bu salatın bir tezahürünü Kurandan nakledelim.

8:9.  Hatırlayın ki, siz Rabbinizden yardım istiyordunuz. O da, ben peş peşe gelen  bin melek ile size yardım edeceğim, diyerek duanızı kabul buyurdu.

8:10.  Allah bunu (meleklerle yardımı) sadece müjde olsun ve onunla kalbiniz yatışsın  diye yapmıştı.Zaten yardım yalnız Allah tarafındandır. Çünkü Allah mutlak galiptir, yegâne hüküm ve hikmet sahibidir.

8:11.  O zaman katından bir güven olmak üzere sizi hafif bir uykuya daldırıyordu;  sizi temizlemek,şeytanın pisliğini (verdiği vesveseyi) sizden gidermek,  kalplerinizi birbirine bağlamak ve savaşta sebat ettirmek için üzerinize  gökten bir su (yağmur) indiriyordu.

8:l2. Hani Rabbin meleklere: “Muhakkak ben sizinle beraberim;  haydi iman edenlere destek olun; Ben kâfirlerin yüreğine korku salacağım;  vurun boyunlarına! Vurun onların bütün parmaklarına! diye vahyediyordu

Resulün sağlığında müminlerin ona salat ve selam etmeleri ona arka çıkmak  destek olmak ve onu güvenlik altına almak olarak anladık . Peki şimdi resule  salat ve selam etmek nasıl olacak diye bir soru akla gelebilir. Hz. Muhammet’e  saldırılar, onu olduğundan farklı gösterme eğilimleri devam etmiyor mu? Onun  adını kullanarak din tahrif edilmiyor mu? Öyleyse onun risaletine sahip  çıkarsak ve onun ahlakıyla ahlaklanırsak ancak böylelikle ona salat etmiş  oluruz diye düşünüyorum. Onun risaleti: Kuran, ahlakı ise kuran ahlakı idi.

9:103. Onların mallarından sadaka al; bununla  onları temizlersin, onları arıtıp yüceltirsin. ve onlara salat et . Çünkü  senin salatın onları yatıştırır. Allah işitendir, bilendir.

Allah’ın resulü Hz. Muhammet müminler ile daima  dayanışma içinde olmuştur. Her konuda onlarla istişare etmiş onlara destek  olmuş yani salat etmiştir. Allah’ın resulünün desteğini arkasında gören bir  mümin için bunun ne kadar önemli olduğu tartışmasızdır. Her insan gibi  Allah’ın resulü de ölmüştür. (21:34-35)  Onun salatını kazanmak için onun risaletine (Kuran’a ) tabi olmak ona salat  etmek yani arkasından gitmek gereklidir.

11:87. Dediler ki: Ey Şuayb! Babalarımızın kulluk  ettiklerini, yahut mallarımız hususunda dilediğimizi yapmayı terk etmemizi  sana salatın mı emrediyor? Oysa sen yumuşak huylu ve çok akıllısın!

Ayette geçen hadiseyi şöyle bir gözümüzde canlandıralım. Şuayip AS.  Allah’ın kendisine vahyettiklerini toplumuna iletiyor. Onlara babalarınızın  kulluk ettiği tabi olduğu şeylerden vazgeçin ölçü ve tartıda hile yapmayın. Öksüzün, yetimin, yoksulun hakkını yemeyin . Allah’a kulluk edin .Allah’ın  vahyine tabi olun diyor. Toplumun ileri gelenleri şaşkın ey Şuayip diyorlar  sen halim selim bir insandın bizim işlerimize karışmazdın sana ne oldu da  böyle oldun sana salatın mı böyle yapmanı bizim düzenimizle uğraşmanı  emrediyor? diyorlar. Dikkat edersek burada salat din anlamını  çağrıştırmaktadır. Şuayip AS.ın Arkasından gittiği, arka çıktığı destek olduğu  Allah’ın emirleri, Allah’ın düzenidir. Yani onun dinidir.

20:14. Muhakkak ki ben, yalnızca ben Allah’ım.  Benden başka ilâh yoktur. Bana kulluk et; benim zikrim için salatı ikame et.?

Allah’ın zikri için salatı ikame etmek emrediliyor. Peki Allah’ın zikri  nedir

54:17-22-32-40.  Andolsun biz Kuran’ı öğüt (zikir) alınsın diye kolaylaştırdık. öğüt (zikir)  alan yok mu?

36:69.  Biz ona (Peygamber’e) şiir öğretmedik. Zaten ona yaraşmazdı da. O sadece bir  öğüt (zikir)ve apaçık okunandır.

Zikir öğüt manasına geliyor. Allah’ın öğüdü yani kurandır.

15:9.  Zikri (Kuran’ı) kesinlikle biz indirdik; elbette onu yine biz koruyacağız.

Allah’ın zikri: Kuran olduğuna göre kuran için salat etmek nasıl olacaktır?  Elbette ki Kurana tabi olmak, hükümlerini yerine getirmek ve onun için  mücadele etmek ile Allah’ın zikri için salat edilmiş olacaktır.

Allah’ın her şeye gücü yeter. O ol dediği zaman her şey olur. Öyleyse onun  kitabının, onun değerlerinin destek olmaya, arka çıkmaya ihtiyacı da yoktur.  Ancak insanların imtihan için dünyaya gönderilmeleri uygun görülmüştür. Salatı  ikame etmeleri, zekatı vermeleri, karşılaştıkları müşküllere sabretmeleri  imtihanı kazanmak için yapmaları emredilen şeylerdendir.

29:2.  İnsanlar, imtihandan geçirilmeden, sadece “İman ettik” demeleriyle  bırakılıvereceklerini mi sandılar?

29:3.  Andolsun ki, biz onlardan öncekileri de imtihandan geçirmişizdir. Elbette  Allah, doğruları ortaya çıkaracak, yalancıları da mutlaka ortaya koyacaktır.

29:45 Kitab’dan sana vahyedileni oku ve salatı  ikame et.(onun arkasından giderek ona desteğini ayaklandır.) Muhakkak ki,  salat, ( vahyin arkasından gitmek ) hayâsızlıktan ve kötülükten alıkoyar.  Allah’ın zikri elbette en büyüktür. Allah yaptıklarınızı bilir.

Allah’ın zikri için salat etmeyi emreden Allah  bunun nasıl olması gerektiğini de tarif ediyor. “Kitaptan sana vahyedileni oku  !” Kitabı bilmeyen ,onunla donanmayan bir insan nasıl onun için salat edecek?  İnanan bir insan kendisini vahiy ile muhatap kabul eder ve onun arkasından  giderse bu yaptığı eylem ona hayasızlık ve kötü işler yapmaya müsaade eder mi?  Kuran “103:1-2-3-  Asra and olsun ki İnsan hüsrandadır , ancak iman edip iyi ameller işleyenler,  birbirlerine hak ile ve sabır ile tavsiye edenler müstesnadır.”  diyecek ve ona tabi olan mümin iyi ameller yerine kötü ve çirkin işler yapacak  mümkün mü?

43:36-37-38Kim  Rahmân’ın zikrinden: Kuran’dan gafil olursa ona bir saptırıcıyı musallat  ederiz. Artık o onun arkadaşı olur. O saptırıcılar bunları yoldan çıkardıkları halde bunlar kendilerinin doğru yolda olduklarını sanırlar.

Kişi Kuran’ı okurken dahi ondan gafil, habersiz olabilir. Eğer düşünerek,  anlayarak ve öğüt alarak okumuyorsa

3:38. Orada Zekeriyya, Rabbine dua etti: Rabbim!  Bana tarafından hayırlı bir nesil bağışla. Şüphesiz sen duayı hakkıyla  işitensin, dedi.

3:39.  Zekeriyya mihrapta kalkmış salat (dua) ederken melekler ona şöyle nida  ettiler: Allah sana, kendisi tarafından gelen bir Kelime’yi tasdik edici,  efendi, iffetli ve Sâlihlerden bir peygamber olarak Yahya’yı müjdeler.

Şu ana kadar salat kavramının arka çıkmak arkasından gitmek destek olmak  manalarının üzerine vurgu yapıldığını gördük. Salatın birde dua manası vardır.  Dua genel manada çağırmak, davet etmek anlamına özelde Allah’ın yardımını  çağırmak, Allah’a niyaz etmek anlamına gelir. Zekeriya AS. Mihrapta salat ederken melekler ona nida ediyorlar. Burada Zekeriya AS. niyaz halinde olduğu  anlaşılıyor.

7:55.  Rabbinize boyun bükerek gizlice dua edin . O haddi aşanları sevmez.

25:77.  De ki: duanız olmazsa, Rabbim size ne diye değer versin? Yalanladınız onun  için azap yakanızı bırakmayacaktır!

2:186.  Kullarım sana, beni sorarsa : Ben çok yakınım. Bana dua ettiği vakit dua  edenin duasına karşılık veririm. O halde (kullarım da) benim davetime uysunlar  ve bana inansınlar ki doğru yolu bulalar.

Salatı ikame etmek nasıl mümkün olur?

16:89.  Sana bu kitabı , her şeyi açıklayan , Müslümanlara yol gösterici rahmet ve  müjde olarak indirdik.

6:105.  Böylece biz âyetleri geniş geniş açıklıyoruz ki, “Sen ders almışsın” desinler de biz de anlayan toplum için Kuran’ı iyice açıklayalım.

Öncelikle her şeyi açıklayan ve müslümanlara yol gösterici olan Kuran’ın  eğitimini almamız gerekir. Bu eğitim aklederek, düşünerek, özümseyerek Kuran’ı  okumamız ve onun furkan özelliğini kazanma gayretlerimiz ile oluşacaktır.  Allah’ın bize gönderdiği mesajı öğrenmeden onun emir ve yasakları  doğrultusunda bir hayat sürdürmemiz,salatı ikame etmemiz nasıl mümkün  olabilir?

21:45.  De ki: Ben, sadece, vahiy ile sizi ikaz ediyorum. Fakat, sağır olanlar, ikaz  edildikleri zamanbu çağrıyı duymazlar.

6:19.  Bu Kurdan bana, kendisiyle sizi ve ulaştığı herkesi uyarmam için vahyolundu.

25:1.  Âlemlere uyarıcı olsun diye kuluna Furkan’ı indiren, Allah, yüceler yücesidir.

8:29.  Ey iman edenler! Eğer Allah’tan korkarsanız O, size furkan var eder. (iyi ile  kötüyü ayırdedecek bir anlayış verir), suçlarınızı örter ve sizi bağışlar.  Çünkü Allah büyük lütuf sahibidir.

Yukarda salatı ikame etmek için bir eğitimin gerekliliğinden bahsetmiştik.  Bu eğitimin iki boyutu vardır. Birincisi ilim, ikincisi tatbikat . günümüzde  işin ilim kısmını halletmek nispeten kolay . Kuran tasnif edilmiş bir kitap  olarak elimizde , çoğumuz okuma yazma biliyor, kendi lisanımızda bir Kuran  meali temin ederek Allah’ın mesajını öğrenebiliriz. Birde Kuran’ın indiği  yılları gözümüzün önüne getirelim. Allah resulü vasıtası ile bir din  gönderiyor,Resulün sağlığında ayetler inmeye devam ediyor, inananların elinde  tasnif edilmiş bir kitap yok ve Allah zikrim ( Kuran ) için salatı ikame edin  , onunla uyarın, onunla hayatınıza yön verin buyuruyor. Kuranı nasıl öğrenecek  ve öğretecekler? Birde toplumun yapısına bakalım. Köleliğin ve feodal yapının  hakim olduğu bir toplum. İnsanlar birbirlerine kulluk ediyor, rüku (boyun  eğmek) ve secde (itaat etmek) ediyor, el etek öpüyor. Allah’ın resulü ve Kuran  ise kula kulluğu kaldırmak için gönderiliyor.

Yukarda anlattığımız ortamda dua manasına da gelen salatın bir tatbik  şeklinin Allah’ın resulü tarafından müslümanlara öğretildiğini görüyoruz.  Müslümanlar Allah’ın resulü önderliğinde günün belli vakitlerinde bir araya gelerek Allah’a dua ediyorlar,rüku ve secde ediyorlar, onu tesbih ediyorlar  (yüceltiyorlar) ve hem de Kuran’ı tedris ediyorlardı. Çeşitli sebeplerle Allah  resulünün cemaatine katılamayan müminler ise bu eylemi ya kendi aralarında  birleşerek yada ferdi olarak yerine getiriyorlardı.

62:9.  Ey iman edenler! Cuma günü salat için çağırıldığınızda hemen Allah’ın zikrine  (öğüdüne) koşun ve alış verişi bırakın. Eğer bilmiş olsanız, elbette bu, sizin  için daha hayırlıdır.

62:10.Salatı  bitirdiğinizde artık yeryüzüne dağılın ve Allah’ın lütfundan isteyin. Allah’ı  çok anın (zikredin)umulur ki kurtuluşa erersiniz.

Çeşitli uğraşlar içersinde her zaman bir araya gelemeyen müminlerin hiç  değilse haftada bir gün bir araya gelerek salat etmeleri emrediliyor. Farsça  dan dilimize giren namaz kelimesiyle ifade edilen dua manasındaki bu salatı  ifa ederken özel bir hazırlık yapmamız da emredilmektedir.

5:6.  Ey iman edenler! Salat için kalktığınız zaman yüzlerinizi, dirseklerinize  kadar ellerinizi, başlarınızı meshedip, topuklara kadar ayaklarınızı yıkayın.  Eğer cünüp oldunuz ise, boy abdesti alın. Hasta, yahut yolculuk halinde  bulunursanız, yahut biriniz tuvaletten gelirse, yahut da kadınlara  dokunmuşsanız (cinsî birleşme yapmışsanız) ve bu hallerde su bulamamışsanız  temiz toprakla teyemmüm edin de yüzünüzü ve (dirseklere kadar) ellerinizi  onunla meshedin. Allah size herhangi bir güçlük çıkarmak istemez; fakat sizi  tertemiz kılmak ve size (ihsan ettiği) nimetini tamamlamak ister; umulur ki  şükredersiniz.

Dua mahiyetindeki bu özel salatın tatbikinde Köle sahibi bir müslümanın  kölesiyle aynı safta durması, boyun eğmenin, itaat ve teslimiyetin yalnızca  Allah’a yapılabileceğini simgeleyen rüku ve secdeler, sadece Allah’ı yücelten  ifadeler ve Kuran tedrisi hep genel manadaki salata hazırlık olarak  yapılmaktaydı. Kulun Acizliği ve Allah’ın yüceliği ön plana çıkarılarak  Allah’a teslimiyet manasına gelen islamın ihyası için mücadelenin bir simgesi  haline gelmişti.

Müslümanlar kuranı düşünerek, öğüt alarak okumayı, onun terbiyesine girmeyi  ihmal edince, zikrim (Kuran) için salatı ikame edin emrini unutunca namaz da  özünü kaybederek sadece bazı şekillerden ibaret bir tatmin aracı haline geldi.  İman iddiasında bulunan insanlar Allah resulü gibi Kurana tabi olmadıkça iman  etmiş olmayacaklarını bilmeli, salatı ikame ederken (genel manada ) salat  etmeliler. (özel manada)

49:14.  Bedevîler “İnandık” dediler. De ki: Siz iman etmediniz, ama “Boyun eğdik”  deyin. Henüz iman kalplerinize yerleşmedi. Eğer Allah’a ve elçisine itaat  ederseniz, Allah işlerinizden hiçbir şeyi eksiltmez. Çünkü Allah çok  bağışlayan, çok esirgeyendir.

49:15.  Müminler ancak Allah’a ve Resûlüne iman eden, ondan sonra asla şüpheye  düşmeyen, Allah yolunda mallarıyla ve canlarıyla savaşanlardır. İşte doğrular  ancak onlardır.

29:45.  Kitaptan sana vahyedileni oku ve salatı ikame et. Çünkü salat kötü ve çirkin  şeylerden alıkoyar. Allah’ın zikri (öğüdü) elbette en büyüktür. Allah ne  yaptığınızı bilir.

Günümüzde Müslümanların durumu genellikle bedeviliktir. Bedevilikten  kurtulmadıkça gerçek manada Salatı ikame edemeyeceğimizin şuurunda olmalıyız.

Kendi durumumuzun sağlamasını yapmak için ise salatın bizi kötü ve çirkin  şeylerden alı koyup koymadığına bakmalıyız.

Bazı ayetler ve düşündürdükleri

107:1.  Dini yalanlayanı gördün mü?

107:2.  İşte o, yetimi itip kakar;

107:3.  Yoksulu doyurmaya teşvik etmez;

107:4.  Yazıklar olsun o salat edenlere ki,

107:5.  Onlar salatlarından gafildirler. Onlar yanlış salatta ısrar ediyorlar.

107:6.  Onlar gösteriş yapanlardır,

107:7.Ve  hayra da mâni olurlar. Bağlılıktan alıkoyarlar.

Dikkat edersek dini yalanlayanın salatından bahsediyor. Kuran’ın indiği  yıllarda ayetin muhatabı olan Mekkeli müşriklerin salat ettiğini anlıyoruz.  Allah bizi salat eden müşrik olmaktan korusun.

Buradaki salat öncelikle batıl olan atalarının dinine arka çıkmak yanlış  olduğunu idrak etse de atalarından kendisine miras kalanı savunmak sonrada  onun fenomenlerini yerine getirmek anlamlarına gelmektedir.

2:170. Onlara  “Allah’ın indirdiğine uyun” dense “hayır biz atalarımızı üzerinde bulduğumuza  uyarız derler.

8:35.  Onların Beyt yanındaki salatları ıslık çalıp el çırpmaktan ibaretti şimdi  azabı tadın!

Ayette onlar diye mescidi haramın koruyucusu olduklarını söylen, hacılara su veren, Kabe yi temizleyen, Allah’a inanan, hz. İbrahim’in salatını  sürdürdüklerini iddia eden insanlardan söz ediliyor. Günümüze uyarlarsak yetim  hakkı yiyen, insanlara zulmeden , Allah’ın zikrinden “Kuran’dan” gafil  yaşayan, din ile dünyayı ayıran sonrada namaz kılan insanlar için “Onların salatları yatıp kalkmaktan ibarettir.” diyebiliriz. Tabi ki bütün hayatında  salatı ikame eden , dine arka çıkan , Kuran’ın arkasından giden sonrada namaz  kılan müminleri kastetmiyorum.

17:110.  De ki: “İster Allah diye çağırın(davet edin), ister Rahman diye çağırın(davet  edin). Hangisiyle çağırırsanız nihayet en güzel isimler onundur. Salatında  bağırma onda sesini fazla da kısma ; ikisinin arası bir yol tut.

Ayette kastedilen namaz ise namazlarda sesiz okumak suretiyle bu emir  tamamen çiğneniyor demektir. Eğer geniş manada salat kastediliyorsa dine  davette salattır ve ayette de davetin şekli anlatılmaktadır.

(Lokman As. ın vasiyeti ) Yavrum! Salatı ikame et, iyiliği emret, kötülükten  vazgeçirmeye çalış, başına gelenlere sabret. Doğrusu bunlar, azmedilmeye değer  işlerdir.

31:18.  Küçümseyerek insanlardan yüz çevirme ve yeryüzünde böbürlenerek yürüme. Zira  Allah, kendini beğenmiş övünüp duran kimseleri asla sevmez.

31:19.  Yürüyüşünde tabiî ol, sesini alçalt. Unutma ki, seslerin en çirkini  merkeplerin sesidir.

Lokman As. oğluna salatı ikame etmesini (Allah’ın  emirlerini, dinini ayağa kaldırmasını) vasiyet ederken dikkat etmesi gereken  şeyleri de anlatıyor. Salatı ikame ederken iyiliği emredip kötülükten  vazgeçirecek, başına gelenlere sabredecek, insanlara yanağını bükmeyecek,  bağırıp çağırmayacak. “17:10.  Salatında bağırma” ayeti ile birlikte düşünelim.

10:87.  Biz de Musa ve kardeşine: Kavminiz için Mısır’da evler hazırlayın ve  evlerinizi kıble yapın,(yönelinecek yerler yapın)salatı ikame edin. (Ey Musa!)  Müminleri müjdele! diye vahyettik.

Musa As. Firavuna gönderiliyor, Firavun  yalanlıyor. Firavun ve kavminin kendilerine işkence etmesinden korkuya  düştükleri için kavminden bir gurup gençten başkası Musa’ya iman etmiyor.(10:83.)  : “Allah’a dayandık. Ey Rabbimiz! Bizi o zalimler topluluğu için deneme konusu  kılma!”(10:85.). Ve bizi  rahmetinle o kâfirler topluluğundan kurtar!” diye dua ediyorlar.(10:86)  Bunun üzerine Musa ve kardeşine : Kavminiz için Mısır’da evler hazırlayın ve  evlerinizi kıble yapın,(yönelinecek yerler yapın)salatı ikame edin.” emri  geliyor. Evlerine yönelen (evlerinde organize olan ) bu müminler ne yapmakla  salatı ikame etmiş olacaklar?

14:37.  “Ey Rabbimiz! Ben zürriyetimden bir kısmını senin Beyt-i Harem’inin (Kâbe’nin)  yanında, ziraat yapılmayan bir vâdiye yerleştirdim. Rabbimiz salatı ikame  etsinler diye. Sen de birtakım gönülleri onları sever yap ve onları çeşitli  meyvelerle besle ki şükretsinler.

2:125.  Biz, Beyt’i (Kâbe’yi) insanlara toplanma mahalli ve güvenli bir yer kıldık.  Siz de İbrahim’in makamından bir salat yeri edinin İbrahim ve İsmail’e: Tavaf  edenler, akifler, rükû ve secde edenler için evim’i temiz tutun, diye  emretmiştik

Hz. İbrahim Beytullah’ı inşa ediyor. Niye? Toplantı ve güven yeri olsun  diye. Zürriyetinden bir kısmını bu bölgeye yerleştiriyor. Niye? Salatı ikame etsinler diye. Toplantı ve güven yeri olan Beytullah ve çevresinde salatı  ikame etmenin ve haccın manası nedir? Bir sultanın saltanat sürdüğü, beytül  malın Allah’ın rızası doğrultusunda kullanılmadığı, Müslümanların kongrelerini  gerçekleştiremedikleri, kıyam etmedikleri müddetçe Müslümanlar salatı ikame  etmiş, haccetmiş olurlar mı?

5:106  Ey müminler, birinize ölüm gelince vasiyet sırasında sizden olan iki adil  kişi, aranızda şahitlik etsin yada yeryüzünde yolculuk ederken başınıza ölüm  musibeti gelmişse sizden olmayan iki kişi (şahitlik etsin) Eğer şüpheye  düşerseniz o iki şahidi salattan sonra alıkor, “Bu vasiyet karşılığında hiçbir şeyi satın almayacağız, akraba (menfaatine) de olsa; Allah (için yaptığımız)  şahitliği gizlemeyeceğiz, (aksini yaparsak) bu takdirde biz elbette  günahkârlardan oluruz” diye Allah üzerine yemin ettirirsiniz.

Sizden olan, sizden olmayan tabirlerinin kuranda mümin,mümin olmayan  manasında kullanıldığı tesbiti ile baktığımızda mümin olmayan kişinin salatını  namaz olarak algılayabilir miyiz?

Salat dua manasına gelir demiştik. Dua da davet manasına geldiğine göre Yusuf (as)ın zindan arkadaşlarına yaptığı davetin bir benzeri kastedilerek bu  da salat olarak isimlendiriliyor diye düşünüyorum.

Yazan: Deniz Avcı.

Yazının başlığını okuyunca, bir çok kişi Hz. Musa zamanında Kızıldeniz’in yarılmasını hatırlamış ve BUNU DA İNKAR EDECEKLER diye sanırız hayıflanmıştır. Yo,HAYIR  inkar etmeyeceğiz. BENZERİNİN BU GÜNDE OLMASI LAZIM tefsir ilkemiz gereği nasıl olduğunu göstereceğimiz, hem de fotoğraflarıyla. Öyle ya KUR’AN eskilerin masalı olmadığını kendisi söylemiyormuydu ..

[İnkâr edenler, Bu KUR'AN evvelkilerin masallarından başka bir şey değil derler][EN'AM SURESİ 25. AYET]

Zaten ben bu tür KUR’AN kıssalarını İsrailiyat etkisinden kurtarmaya, YAŞAYAN KUR’AN espirisi çerçevesinde, tarih, hayat ve tabiat bağlamında yeniden ele almaya çalışmaktayız. Çünkü KUR’AN her ne şeyden bahsediyorsa, bilin ki, aktörleri değişmek suretiyle bugün de oluyordur. AKSİ HALDE KUR’AN2IN EVRENSELLİĞİNDEN BAHSEDİLEMEZ ..

Bu tür KUR’AN kıssalarını yaşandığı tarihte bir kez olmuş bitmiş bir mucize olarak görenler, asıl KUR’AN’ı tarihsel olarak anlamaktalar. KUR’AN’ın evrensel mesajını olayın geçtiği o zaman ile sınırlandırmakta, o tarihe gömmekte ve o mekana hapsetmekteler.

Zira KUR’AN’dan evrensel mesajlar çıkarılabilmemiz için ele aldığı konuların benzerlerinin bugün de oluyor/yaşıyor olması lazım.

Bu şu demektir; O çok bildiğimizi zannettiğiniz KUR’AN’ı, yeniden okumamız gerekiyor ! ..

Bunu en çok da insanları KUR’AN’a çağıranların yapması gerekiyor ! ..

Bu anlamda mucizenin OLAĞAN DIŞI OLAN ŞEY değil; OLMAKTA OLAN ŞEY olduğunu, bunun için tarihe, hayata ve tabiata bakmamız gerektiğini yani kafamızı kaldırıp etrafa bakmamız veya KUR’AN’ın tabiri ile YOL KENARIN DA duran kanıt ve kalıntılara bakmamız gerektiğini söyleyip durmaktayız. Öyle ya bir kez olmuş ve bitmiş olan bir hadisenin bize nasıl bir öğretisi olabilir ? ..

İşte size fotoğraflarıyla başka bir kanıt daha ..

Güney Kore’nin Jindo adasına gidiyoruz ..

Aşağıdaki haberi lütfen okuyun ..

Fotoğraflı olarak alıntıladık ..



Diğer fotoğrafları internette bir çok haber sitesi veya gazeteden fotoğraflarıyla beraber okuyabilirsiniz.

HABER ŞÖYLE:

GÜNEY KORE’de bulunan Jindo adası dünyanın en şaşırtıcı doğal olaylarından birisine tanıklık ediyor.

Denizde yaşanan Med-Cezir sırasında deniz iki taraftan çekiliyor ve kara ortaya çıkıyor.

Ortaya çıkan kara 2.8 kilometre uzunluğunda ve 40 metre eninde. Görüntü aynen Hazreti Musa zamanında Kızıldeniz’in ortadan ikiye yarılmasını hatırlatıyor. Med – Cezir zamanlarında adada artık geleneksel olarak bir festival düzenleniyor.

Güney Koreliler festivalde adeta adaya akın ediyor. Milyonlarca insan denizin çekilmesiyle birlikte ortaya çıkan bu yoldan adaya yürümek için burada toplanıyor. Ancak Güney Koreliler bu olayın med cezir olduğuna inanmıyorlar. Efsaneye göre Jindo Adasında yaşayan köylüler sık sık kaplanların saldırılarına uğruyorlardı. Günün birinde kaplanlar bütün köy ü kuşatınca köyde yaşayanlar can havliyle adanın komşusu olan Modo adasına yüzdüler. Bu arada köyün en yaşlı kişisi olan bir kadın yüzme bilmediği için Modo Adasına gidemedi. Sahile kadar yürüyen bu kadın, adaya geçemeyeceğini anlayınca Tanrı’ya dua etti. Duası kabul olan bu kadın için o gün denizden bu yol açıldı. Yüzme bilmeyen yaşlı kadın bu yoldan yürüyerek karşı ad aya ulaştı ve kaplanlardan kurtuldu. O günden bu yana bu efsane için adada toplanan Koreliler, aynı yolu yürüyerek geçerek Tanrı’ya dua ediyorlar …

Görüldüğü gibi Güney Koreliler de, tıpkı Yahudiler gibi Tanrı’nın gücünün ve mucizesinin OLMAKDA OLANDA – DOĞAL OLANDA olduğunu kabule yanaşmıyorlar, çok ilginç ! ..

Neden acaba ? ..

Çünkü ..

Doğal olunca herkese ait oluyor ve kendilerinin bir ayrıcalığı kalmıyor ..

Oysa Tanrı’nın hassaten örneğin Yahudilerin yanında olduğunu, onları kayırdığını, onlara sıkıştıklarında mucizeler gönderdiğini göstermeleri gerek! Kendilerinin diğer SIRADAN milletlerden ayrıcalıklı ALLAH’IN SEÇİLMİŞ IRKI olduklarını kör gözlere ancak böyle kabul ettirebilirler. Bunun için, bu olayın, tarihte eşi benzeri görülmemiş bir TANRISAL MUCİZE olması gerek ! ..

Diğer milletler selde, tufanda, tsunamide, depremde, yanardağ patlamalarında lavlar altında kalarak can pazarı yaşıyorken bunların Tanrı’nın özel muamelesi ile kurtarılıyor olması gerek ! ..

Yoksa üstünlüklerini nasıl ispat edecekler ? ..

Yahudilerin Hz. Musa üzerinden, Hristıyanların Hz.İsa üzerinden ve hatta kimi Müslümanların Hz. Muhammed üzerinden ürettikleri MİTOLOJİK EFSANELER ŞİMDİ DAHA İYİ ANLAŞILIYOR OLMALI ..

Sırf, bunların nüfuz cüzdanını taşıyor olmakla kurtulmuşluk vehmine kapılma ..

ATEŞ BİZE BİR KAÇ GÜN’DEN FAZLA DOKUNMAZ avuntusuyla geri kalan herkesi cehenneme doldurma ihtirası ..

Tanrı’ya sahip çıkma, Peygamberi tekeline alma, mucizeyi kendine hasretme ve bunlarla tarihte tutunma arzusu ..

Yahudiler, Tanrı’ya sahip çıkma ve mucizeleri yalnızca kendi soylarına mahsus kılmakla kalmamışlar, peygamberliği de kendi tekellerine almışlar. Hind kast sisteminden devşirdikleri dini oligarşik yapı ile bütün peygamberlerin ancak ve sadece kendi soylarından çıkabileceğine inanmışlar. Adem’den itibaren dünya tarihini Tevrat’ta böyle yazmışlar ..

Baştan sona kurgu ..

[Benu-İsrail= İsrail’e [Yakup’a] nispet ederek bina etme, düzme, kurgulama, onun torunları olduğunu iddia etme cingözlüğü!!]

Görüyorsunuz, HERKESE AİT OLAN üzerinde tam bir simsarlık ve baronluk tesis edilmiş ! ..

Halbuki ne diyor Kur’an;

[Cennet ne sizin kuruntularınızla, ne de önceki çağlarda kitap verilenlerin kuruntularıyla kazanılacak bir yer değildir. Kim bir kötülük yaparsa cezasını çeker ve Allah’tan başka da ne bir yâr, ne de bir yardımcı bulabilir][NİSA SURESİ 123. AYET]

Yani: Cennet [Biz Müslümanlarız, bizim dinimiz son hak dindir. Müslüman olmadıkça, bizim dinimize geçmedikçe cennete girmek mümkün değildir. Her ne kadar günah işlesek de Allah bu son dine mensup olduğumuz için bizi affeder. Allah bizi yakmaz] diyerek sizin kuruntularınızla, [Biz Allah’ın seçilmiş halkıyız. Bütün peygamberler bizden çıkmış. Asıl hak din ve hak kitap bizimkisi. Cehennem bize sayılı gönlerden başka dokunmaz] diyen Yahudilerin kuruntularıyla, [İsa hepimiz için kendini feda etmiş. O’nun kilisesine girmedikçe, vaftiz olup temizlenmedikçe kimse cennete giremez] diyen Hristıyanların kuruntularıyla kazanılacak bir yer değildir ! ..

Yani: ALLAH’IN HAKKINI TESLİM EDEN (Müslüman) derken Araplar, Türkler veya Farslar, ALLAH’A KULAK VEREN (İsmail) derken Arap soyu, TANRI İLE YÜRÜYEN  (İsrail) derken İbrani soyu, Allah’ın yardımcıları (Ensarullah) derken de Haçlılar, İngilizler, Almanlar, Fransızlar vs. kastediliyor değildir ..

Kurtulmuş soy, seçilmiş ırk veya lanetlenmiş kavim diye bir şey yoktur ..

Kim sahiden ALLAH İLE YÜRÜYORSA, hakkı teslim edenler de, Tanrı ile yürüyenler de, ALLAH’a yardım edenler de işte onlardır..

ALLAH ile yürümek demek, ALLAH’ın varlığına, birliğine, bölünmez bütünlüğüne ve hesaba, kitaba canı gönülden iman edip iyilik, güzellik, doğruluk yolunda çalışmak, böylece ALLAH bilinciyle yaşanmış erdemli ve dürüst bir hayat sürmek demektir ..

Irk, kavim, millet ve tarihsel din telâkkileriyle, etiketlerle, nüfus cüzdanı kimlikleriyle avunup durmayı bırakın.

İşte o yüzden hep diyoruz ki: İman, ahlâk, adalet, doğruluk, dürüstlük gibi değerleri yaşamaya, ete kemiğe büründürmeye bakın, evrensel kurtuluşun yolu budur ! ..

Fazla dağıtmadan konuya dönelim ..

Kızıldeniz’in yarılması olayını Meal-Tefsir’de şöyle açıklamışız;

[Deniz yarılmasının, bugün bu denizin Süveyş kanalı olarak bilinen kuzeybatı ucunda gerçekleştiği anlaşılıyor.

Olayın yaşandığı çağlarda burası şimdiki kadar derin değildi ve bazı bakımlardan Kuzey Denizi’nin ana kıtayla Frisian adaları arasında kalan sığ bölümü gibiydi. Denizin geri çekilmesi (cezir) hallerinde bu gibi yerlerde sığ bölgeler çıplak kalmakta ve geçici olarak geçilebilir hale gelmekte, bu durumdayken deniz kapanması (med) ile sulara gömülmekteydi. Olayın böylesi bir anda yaşandığı anlaşılıyor.

Nitekim olaylar yazılı metinlerde anlatıldığı gibi bir anda olup bitmiyor, günlerce sürebiliyordu. Keza Tevrat’ta olay şöyle geçiyor [Ve Rab bütün gece kuvvetli şark yeli ile denizi geri çevirdi ve denizi karaya çevirdi ve sular yarıldı][Çıkış; 14/1–31]

Şu halde olayda ALLAH’ın ayeti (mucizesi) Musa’nın asası ile denizi yarıp karşıya geçmesi değil; med-cezir olayı ile yarılıp açılmış olan deniz ve ortasında görünen toprak yoldan MUSA’NIN ASASI İLE ORAYI İŞARET EDEREK ORAYA VURARAK KARŞIYA GEÇMESİDİR.

Yani Musa ve taraftarları zaman zaman meydana gelen ve bilinen bir tabiat olayından (med-cezir) yararlanmışlardır.

Firavun’un da içlerinde olduğu bir çoğu da orada boğulmuştur. Çünkü eğer hepsi boğulsaydı Firavunluk yıkılır, Musa da geri dönerdi. Oysa bu olaydan sonra Firavunluk daha yüzlerce yıl devam etti !!

Burada Kuran’ın VARLIĞIN DİLİYLE KONUŞAN uslubunu görüyoruz. Bu usluba göre ilahi fiiller doğa olaylarının dışından gelmez; doğal olanın bizzat kendisi odur zaten. Dahası bu tür olaylar halen olmaya devam etmektedir … [bkz.Yaşayan Kur’an, Taha; 20/78 tefsiri]

Bu tefsiri yukarıdaki Güney Kore Jindo adasındaki olayla karşılaştırınız.

Fotoğraflara iyice bakınız. Taha suresinde anlatılan olayların YAŞAYAN TEFSİRİNİ göreceksiniz.

Hz. Musa’nın yarılan denizden karşıya geçmesi de işte böyleydi!

KUR’AN’ın verili tarih, yaşayan hayat ve canlı tabiat ile tefsiri dediğimiz şey işte budur ! ..

Güney Korelilerin olayı mitleştirdikleri gibi Yahudiler de anlattığımız sebeplerle aynen öyle mitleştirdiler ve Tevrat’a o mitleşmiş haliyle aldılar. Bizim Müslümanlar da oradaki mitleşmiş halini iktibas edip duruyorlar. Yeryüzünde dolaşıp yaşayan hayata, canlı tabiata bakma ve araştırma zahmetine katlanmıyorlar ..

Böyle olunca da okudukları KUR’AN bir ÖLÜ METİN haline geliyor.

YAŞAYAN KUR’AN ile ne demek istediğimizi anlatabilmek için döktüğümüz onca dilden sonra sanırım artık susma makamındayız.

Her an bir iş ve oluşta olan, dün olduğu gibi bugün de enfüsteki ve afâktaki YAŞAYAN AYETLERİNİ hiç durmadan gösteren ALLAH’a hamdolsun ..

Kaynak: http://www.kuranarastirmalariplatformu.com